Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Genel Müdürlüğü'nün en büyük iştiraki olan Gübre Fabrikaları Türk Anonim Şirketi'nin (GÜBRETAŞ) Borsa İstanbul'da (BİST) işlem gören halka açık hisseleri; Söğüt'teki altın madeni yatırımlarına bağlı olarak kısa sürede yüksek oranda değer kazandı.
Peki bu yükselişten önce hisseleri kimler topladı?
Altın rezervi açıklamalarından kimlerin haberi vardı?
Dönemin yöneticileriyle hisse alımlarında adı geçen kişiler arasında nasıl bir ilişki bulunuyordu?
Ve en önemlisi: Devletin denetim mekanizmaları bütün bunları görmedi mi, yoksa gördüğü halde gereğini mi yapmadı?
Bazen bir borsa grafiği, yalnızca bir şirketin değerindeki değişimi göstermez. O grafiğin arkasında kimin ne zaman harekete geçtiğini, hangi bilgiyi kimden önce öğrendiğini ve kimin kazançlı çıktığını da sorgulatır.
Gübretaş’ın 2019-2022 dönemindeki hisse hareketleri tam da böyle bir sorgulamayı gerektiriyor.
Üstelik bu defa soruları soranlar yalnızca küçük yatırımcılar ya da ekonomi gazetecileri değil; şirketin eski yönetim kurulu başkanı, milletvekilleri ve Meclis kürsüsünden konuşan siyasetçiler de aynı noktaya işaret ediyor: Gübretaş hisselerini kimler topladı ve bu olağanüstü yükselişin arkasında ne vardı?
Bir altın madeni, bir hisse senedi ve olağanüstü yükseliş...
Hikayenin başlangıcında Bilecik'in Söğüt ilçesindeki altın madeni var.
Gübretaş’ın Koza Altın ile maden sahasının işletme haklarına ilişkin yürüttüğü hukuki süreç 2019 yılının sonunda Gübretaş lehine sonuçlandı. Maden sahasının Gübretaş’a teslimi ve işletme ruhsatının şirket adına tescili yönündeki gelişmeler, şirketin geleceği açısından önemli bir dönüm noktası oldu.
Ardından altın rezervine ilişkin açıklamalar geldi.
Şirketin sahip olduğu maden sahası, bir anda sermaye piyasalarının en çok konuşulan konularından biri haline geldi. Gübretaş hisseleri de bu gelişmelerin etkisiyle yaklaşık 2,5 lira seviyelerinden 90-100 lira bandına kadar yükseldi.
Elbette bir şirketin önemli bir altın rezervine sahip olması, hisse değerini artırabilir. Ancak, burada sorgulanması gereken, yükselişin kendisi değil; bu yükseliş öncesinde ve sırasında gerçekleşen işlemlerin niteliğidir.
Buradaki asıl mesele ve cevaplanması gereken temel soru şudur: Altın rezervi keşfi açıklandığında tüm yatırımcıların eşit bilgiye sahip olup olmadığı ve bazı odakların bu gelişmeyi kamuoyundan önce öğrenerek haksız şekilde pozisyon alıp almadığıdır?
Hisseler yükselmeden önce kimler, hangi miktarlarda alım yaptı?
Bu işlemlerle ilgili bir inceleme yürütüldü mü? Varsa sonuçları ne oldu?
Bunlar sıradan borsa soruları değil; sermaye piyasalarının güvenilirliği ve içeriden bilgi ticareti yasağının ne derece uygulandığıyla doğrudan ilgili hayati sorulardır.
Dönemin isimleri ortaya çıktı...
Şimdi gelelim meselenin en dikkat çekici bölümüne. O dönemde Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Genel Müdürlüğü görevini yürüten Fahrettin Poyraz, aynı zamanda Gübretaş’ın yönetim kurulu başkanlığı görevindeydi.
Hisse işlemlerine ilişkin kamuoyuna yansıyan iddialarda ise İris Akademi yöneticisi Adnan Yüce'nin adı öne çıktı. Poyraz ile Yüce arasında ticari ortaklık ilişkisi bulunduğu da ileri sürüldü.
İddialara göre Yüce, Gübretaş hisselerinde kaldıraçlı işlemler gerçekleştirmiş ve bu işlemlerden önemli kazanç sağlamıştı. Ancak bu iddiaların doğruluğu, ancak işlem kayıtlarının, para hareketlerinin ve ilgili kişiler arasındaki ilişkilerin yetkili makamlarca incelenmesiyle ortaya konulabilir.
4 Kasım 2026 tarihinde TBMM Genel Kurulu'nda konuşan İYİ Parti Grup Başkanvekili Turhan Çömez borsadaki manipülasyonları tespit eden sistemlerin rüşvet almak amacıyla kullanıldığını iddia ederek, konunun araştırılması için Meclis'te komisyon kurulmasını istedi.
Gübretaş’ta çiftçinin emeğiyle kurulan şirket üzerinden "soygun ve talan" yapıldığını öne süren Çömez, denetim raporunun saklandığını savunarak tartışmaya yeni bir boyut kazandırdı.
Çömez, 2020 yılının başından itibaren Oğuzhan Şahinkaya isimli kişinin Gübretaş hisselerinde yoğun alımlar yaptığını da ileri sürdüğü konuşmasında; dönemin yönetim kurulu başkanı Fahrettin Poyraz'ın altın rezervine ilişkin açıklamalarının geldiğini, hisse fiyatlarının yaklaşık 100 liraya kadar yükseldiğini ve sonrasında ciddi değer kaybı yaşandığını ifade etti.
Konuşmasında Adnan Yüce'nin ismi de gündeme getiren Çömez; Poyraz, Yüce ve hisse işlemlerine ilişkin iddiaların araştırılmasını istedi.
Şimdi burada durup bir kere değil, iki kere değil onlarca kez düşünmek gerekiyor. Bir tarafta şirketin yönetiminde bulunan, maden sahasına ve şirketin geleceğine ilişkin bilgilere erişim imkanı olan yönetici(ler); diğer tarafta hisse alımlarıyla ilgili kamuoyuna çeşitli iddialar yansıyan kişiler...
Bu iki taraf arasında herhangi bir bilgi aktarımı veya menfaat ilişkisi bulunup bulunmadığı, borsa kayıtları üzerinden araştırılması gereken temel konulardan biridir.
Bir kişinin hisse almış olması suç değildir. Bir hisse senedinin yükselmesinden kazanç sağlamak da tek başına hukuka aykırılık oluşturmaz. Ancak kamuya açıklanmamış önemli bilginin kullanılması veya piyasada yapay fiyat hareketleri oluşturulması söz konusuysa, mesele artık yatırım tercihi olmaktan çıkar, sermaye piyasası ve hukukunun konusu haline gelir.
Gübretaş Yönetim Kurulu eski başkanı Bedrettin Yıldırım da sordu: Hisseleri kim topladı?
İşin ilginç tarafı, bu soruların bugün ilk defa gündeme gelmiyor olması.
Gübretaş’ta yedi yıl yönetim kurulu başkanlığı yapmış olan Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği eski Genel Müdürü ve AK Parti eski Milletvekili Bedrettin Yıldırım’da 3 Kasım 2026 tarihinde yaptığı açıklamayla tartışmaya katıldı.
Yıldırım dikkat çeken sözlerinde şu soruları sordu:
Yedi yıl boyunca stabil olarak seyreden Gübretaş hisseleri kim tarafından toplandı, sonra da hisse fiyatları fırlatıldı?
Bir ildeki okul sahibinin hisselere çöktüğü iddia ediliyor. Ortağı kim?
Tarım Kredi Kooperatiflerinde ve onun en önemli iştiraki olan Gübretaş’ta uzun yıllar yöneticilik yapmış bürokrat ve siyasi bir tecrübenin bu sözleri sıradan bir piyasa değerlendirmesi olarak geçiştirilemez. Çünkü soruyu soran kişi, dışarıdan bir yatırımcı ya da konuyla ilgisi olmayan bir gözlemci değil; şirketin yönetim kurulu başkanlığını yedi yıl yürütmüş, kurumun işleyişini ve geçmişini bilen eski bir yönetici.
Elbette Sayın Yıldırım’ın açıklamaları da tek başına herhangi bir suçun kanıtı değildir. Ancak bu açıklamalar, kamuoyunda yıllardır cevapsız kalan soruların yeniden ve daha güçlü biçimde sorulmasını gerektiren sorulardır.
Öyleyse bir kez daha soralım:
Hisseleri kim topladı?
Bu alımlar hangi tarihlerde yapıldı?
Alımları gerçekleştiren kişi ve kurumların dönemin şirket yöneticileriyle ilişkisi neydi?
Hisse fiyatlarındaki yükselişten kimler ne kadar kazanç sağladı?
Ve Bedrettin Yıldırım'ın işaret ettiği okul sahibinin kim olduğu, varsa ortaklarının kimler olduğu neden açıklığa kavuşturulmuyor?
Meseleyi derinleştiren ve belki de en kritik boyutu oluşturan temel unsur da devletin denetim mekanizmalarının işleyişidir.
İYİ Parti Grup Başkanvekili Turhan Çömez, TBMM Genel Kurulu’nda yaptığı konuşmada vahim bir iddiayı gündeme taşımış; 2021 yılında, Yunus Arıncı’nın başkanlık ettiği Devlet Denetleme Kurulu (DDK) tarafından Gübretaş’a yönelik kapsamlı bir inceleme yürütüldüğünü ileri sürmüştür.
Bu inceleme neticesinde çarpıcı tespitler içeren bir rapor hazırlandığını ancak bu belgenin kamuoyundan gizlendiğini iddia eden Çömez; hakikatin er ya da geç gün yüzüne çıkacağını vurgulamıştır.
Çömez'e göre çiftçinin alın teri, emeği ve birikimiyle yükselen bu köklü şirket üzerinden yürütülen usulsüzlükler ve talan tüm çıplaklığıyla açığa çıkacak, sorumlular mutlaka millet huzurunda hesap verecektir.
Eğer bu iddia doğruysa, karşımızdaki tablo yalnızca basit bir hisse hareketliliği ya da piyasa spekülasyonu olmaktan çıkmaktadır.
Devletin en üst denetim organı bir inceleme yapmış, somut bulgulara ulaşmış ve bunları resmi bir rapora bağlamışsa, kamuoyunun sormaya hakkı olan ilk ve en temel soru şudur:
Bu raporun içeriğinde ne var?
Böyle bir rapor gerçekten hazırlandı mı?
Hazırlandıysa, hangi dönemleri ve hangi kritik konuları kapsıyordu?
Hisse manipülasyonlarına ve arka plandaki işlemlere dair somut tespitler içeriyor muydu?
Rapor hangi kurumlara ve adli mercilere sevk edildi?
Bu raporun gereği yapıldı mı; yapılmadıysa hangi irade veya gerekçeyle sümen altı edildi?
Bu soruların net, şeffaf ve tatmin edici cevapları verilmeden, devletin denetim organlarının görevlerini layığıyla yerine getirip getirmediğine dair sağlıklı bir değerlendirme yapmak imkansızdır.
Üstelik bu konu, hafızalardan silinmeyecek kadar köklü bir geçmişe sahiptir ve daha önce de Meclis’in gündemine gelmiştir.
Gübretaş hisselerinde yaşanan olağan dışı hareketliliklere ilişkin Aralık 2020’de verilen soru önergesine, dönemin Hazine ve Maliye Bakanı Lütfi Elvan tarafından Mart 2021’de verilen resmi cevapta; Sermaye Piyasası Kurulu’nun (SPK) Söğüt Altın Madeni Projesi’ne dair incelemelerinin sürdüğü bildirilmişti. Müteakip soru önergelerine verilen cevaplarda da şirketin Kamuyu Aydınlatma Platformu (KAP) açıklamaları ile söz konusu dönemdeki hisse işlemlerine yönelik tahkikatın devam ettiği yinelenmişti.
Peki, aradan geçen bunca zamana rağmen bu incelemelerin akıbeti ne oldu?
Binlerce yatırımcıyı ve doğrudan Türk tarımını ilgilendiren bu süreçte kamuoyu neden bilgilendirilmedi?
Evet, bir inceleme başlatıldığını açıklamak başka bir şey, o incelemenin sonucunu kamuoyuna duyurmak başka bir şeydir.
Meclis'ten Adalet Bakanlığı'na uzanan yeni çağrı
Gübretaş dosyasının yeniden gündeme gelmesi, son dönemde sermaye piyasalarında yürütülen fon ve manipülasyon soruşturmalarıyla da yakından ilgili.
Borsada şüpheli işlemlerin, piyasa manipülasyonu iddialarının ve yatırımcıların uğradığı zararların araştırıldığı bir dönemde, Gübretaş’ın 2019-2022 arasındaki işlemlerinin de yeniden incelenmesi gerektiği yönünde çağrılar yapılıyor.
Kars Milletvekili İnan Akgün Alp de bu kapsamda Adalet Bakanı Akın Gürlek'in cevaplaması istemiyle TBMM Başkanlığına soru önergesi verdi.
Önergede, Gübretaş hisselerinin yaklaşık 2,5 liradan 90 liraya yükseldiği dönemdeki işlemler, Fahrettin Poyraz ve Adnan Yüce hakkındaki iddialar, kaldıraçlı işlemler ve içeriden bilgi kullanımı ihtimali gündeme getirildi.
İstenen şey aslında son derece açık: İddialar araştırılsın, işlem kayıtları incelensin, varsa haksız kazanç ve sorumlular ortaya çıkarılsın.
Bu talep, herhangi bir kişiyi peşinen suçlu ilan etmek değil; kamuoyunun önünde duran ciddi soruların yetkili makamlarca cevaplandırılmasını istemek ve varsa hukuka aykırılıkların gereğinin yapılmasıdır.
Şimdi bir kez daha soralım:
Bu kadar iddia, bu kadar soru, bu kadar açıklama ve Meclis'e taşınan bu kadar girişim karşısında neden hala kamuoyunu tatmin eden açık, kapsamlı ve sonuçlandırılmış bir açıklama yok?
Kim neyi araştırıyor?
Hangi inceleme hangi aşamada?
Varsa hazırlanan raporların akıbeti ne?
Sorumlular hakkında herhangi bir işlem yapıldı mı?
Yoksa bütün bu sorular, zamanın ve unutkanlığın insafına mı terk edilecek?
Evet, artık yalnızca iddiaların değil, bu iddialar karşısında sergilenen tutumun da sorgulanması gerekiyor.
Aslında hepimizin sorması gereken ortak soru şu olmalı:
Akşam başımızı yastığımıza koyduğumuzda, sabah uyandığımızda yeni bir yolsuzluk iddiasıyla, yeni bir vurgun haberiyle, yeni bir dolandırıcılık dosyasıyla karşılaşmayacağımız bir ülkeye uyanabilecek miyiz?
Yoksa yolsuzluğun sıradanlaştığı; hesap sorulması gerekenlerin değil, soru soranların artık sormaktan bıktığı bir düzenin içinde yaşamaya devam mı edeceğiz?