İtalya'nın Emilia-Romagna bölgesinde üretilen ve uzun süre olgunlaştırıldıktan sonra satışa sunulan Parmigiano Reggiano, üreticiler açısından önemli bir finansman aracına dönüşmüş durumda.

Credito Emiliano (Credem) bankası, 1953 yılından bu yana süt üreticileri ve peynir imalatçılarına kullandırdığı krediler karşılığında henüz olgunlaşmamış Parmigiano Reggiano tekerleklerini teminat olarak kabul ediyor.

Böylece üretici, peynirinin yıllandırılıp satılmasını beklemeden finansmana ulaşabiliyor.

PEYNİR BANKADA KREDİ TEMİNATI OLUYOR

Sistemin temelinde Parmigiano Reggiano'nun uzun olgunlaşma süresi ve ekonomik değeri bulunuyor.

Peynirlerin olgunlaşması 12 aydan başlayarak birkaç yıla kadar uzayabiliyor. Üretici açısından bu süre, üretilen malın depoda beklemesi ve sermayenin ürüne bağlı kalması anlamına geliyor.

Credem'in uyguladığı model ise bu sorunu finansmana dönüştürüyor.

Üreticiler, depoya bırakılan peynirlerin ekonomik değerinin belirli bir bölümü karşılığında kredi kullanabiliyor. Böylece henüz satılmamış ürün, üreticinin işletme sermayesini finanse eden bir varlığa dönüşüyor.

Bankanın iklim kontrollü depolarında yaklaşık 500 bin peynir tekerleğinin saklandığı ve bunların toplam değerinin yüz milyonlarca dolara ulaştığı belirtiliyor.

BANKA SADECE PEYNİRİ SAKLAMIYOR, KALİTESİNİ DE TAKİP EDİYOR

Sistemin dikkat çekici taraflarından biri de teminat olarak alınan peynirlerin sıradan bir depoda bekletilmemesi.

Olgunlaşma süreci boyunca peynirlerin kalitesi kontrol ediliyor.

Röntgen benzeri tarama yöntemlerinin yanında uzmanlar, geleneksel yöntemlerle peynir tekerleklerine küçük çekiçlerle vurarak oluşan sesi dinliyor ve ürünün içerisinde kalite kusuru bulunup bulunmadığını değerlendiriyor.

Dolayısıyla banka açısından teminatın değeri yalnızca miktara değil, peynirin olgunlaşma sonunda sahip olacağı kaliteye ve ticari değere de bağlı.

AŞIRI SICAKLAR BU KEZ BANKADAKİ PEYNİRİ DE VURDU

Ancak iklim değişikliği bu sıra dışı finansman modelinin maliyetlerini de artırmaya başladı.

2026 yazında İtalya'da yaşanan aşırı sıcaklıkların özellikle kuzeydeki peynir depolarının soğutma ihtiyacını artırdığı belirtiliyor.

Depoların belirli sıcaklık ve nem koşullarında tutulması gerektiği için sıcak hava dalgaları doğrudan enerji tüketimine yansıyor.

Credem'in de bu süreçte soğutma sistemleri, yalıtım ve enerji altyapısına yönelik yatırımlarını artırdığı ifade ediliyor.

Böylece iklim değişikliğinin faturası yalnızca tarlaya veya ahıra değil, peynirin teminat olarak tutulduğu finansman sistemine kadar uzanıyor.

SICAKLIK İNEĞİ VURUYOR, SÜT VERİMİ DÜŞÜYOR

Sorunun başlangıç noktası ise aslında banka depoları değil, süt çiftlikleri.

Aşırı sıcaklıklar süt sığırlarında ısı stresine neden olarak hayvanların yem tüketimini ve süt verimini düşürebiliyor.

Kuraklık ise yem bitkilerinin üretimini ve maliyetini etkileyerek süt üreticisinin üzerindeki baskıyı artırıyor.

Parmigiano Reggiano Konsorsiyumu Başkanı Nicola Bertinelli de yüksek sıcaklıkların sütün yalnızca miktarını değil, kalitesini de etkileyebildiğine dikkat çekiyor.

Ortaya böylece birbirini takip eden bir zincir çıkıyor:

Sıcaklık artıyor → hayvan ısı stresine giriyor → süt üretimi ve kalitesi etkileniyor → yem üretimi zorlaşıyor → peynir üretiminin maliyeti yükseliyor → depoların soğutma gideri artıyor → finansman sisteminin maliyeti de bundan etkileniyor.

800 YILLIK GELENEK İKLİM SINAVI VERİYOR

Parmigiano Reggiano'nun geçmişi yaklaşık 800 yıl öncesine dayanıyor.

Ancak yüzyıllardır devam eden üretim geleneğinin bugün karşı karşıya bulunduğu sorun, yalnızca peynir yapım tekniğinin korunması değil.

İklim değişikliği artık hayvanın beslendiği yemden süt verimine, peynirin olgunlaştırılmasından depolama için kullanılan enerjiye kadar üretim zincirinin hemen her halkasını etkiliyor.

Bu nedenle İtalya'daki gelişmeler aynı zamanda tarımsal ürünlerin finansmanında iklim riskinin nasıl hesaba katılacağı konusunda da dikkat çekici bir örnek oluşturuyor.

TÜRKİYE İÇİN DE DİKKAT ÇEKİCİ BİR MODEL

İtalya örneğinin Türkiye açısından iki ayrı mesajı bulunuyor.

Birincisi, yüksek katma değerli ve standartları belirlenmiş bir tarımsal ürünün finansal teminata dönüştürülebilmesi.

İkincisi ise iklim değişikliğinin tarımsal üretimi yalnızca verim üzerinden etkilemediği gerçeği.

Sıcaklık arttığında süt verimi düşebiliyor, yem maliyeti artabiliyor, soğuk zincir ve depolama giderleri yükseliyor. Dolayısıyla iklim riskinin faturası üreticiden sanayiciye ve finans kuruluşuna kadar uzanabiliyor.

PEYNİR ÜRETMEK SADECE SÜTÜ MAYALAMAK DEĞİL

İtalya'daki sistem aynı zamanda peynir üretiminde bilgi, standart ve uzmanlığın ekonomik değerini de ortaya koyuyor.

Peynir üretimi yalnızca sütün işlenmesinden ibaret değil; mikrobiyoloji, süt kimyası, hijyen, sıcaklık, pH, olgunlaştırma koşulları ve kalite kontrolünün birlikte yönetildiği teknolojik bir üretim süreci.

Bu nedenle kaliteli peynir üretiminin arkasında bilimsel bilgi, yetişmiş peynir teknologları ve nitelikli mesleki eğitim bulunuyor.

İtalya'nın yüz milyonlarca dolarlık peynir stokunu banka teminatına dönüştürebilmesinin arkasında da yalnızca Parmigiano Reggiano'nun ünü değil, ürünün kalitesini tanımlayan, denetleyen ve ekonomik değerini koruyan sistem bulunuyor.

İtalya örneğinin belki de Türkiye açısından en önemli dersi burada yatıyor:

Kaliteli tarımsal ürünü değerli hale getirmek yetmiyor; o kaliteyi ölçen, koruyan, belgelendiren ve finans sisteminin güvenebileceği bir yapıya dönüştürmek gerekiyor.

Ulusal Kırmızı Et Konseyi’nin (UKON) son verilerine göre bölgeler arası ortalama dana karkas kesim fiyatı 594 TL/kg’a, kuzu karkas kesim fiyatı ise 623 TL/kg’a çıktı. Bir önceki haftaya göre dana karkas fiyatında 4 TL, kuzu karkas fiyatında 5 TL artış yaşandı.

Ankara Ticaret Borsası’nın 22 Ağustos kırmızı et fiyatlarında ise dana karkas en düşük 613 TL, en yüksek 640 TL ve ortalama 623 TL/kg olarak kayıtlara geçti.

Resmi ve kurumsal fiyatların yanında sahadan gelen üretici paylaşımları da dikkat çekiyor. Kırşehir’de 620-630 TL, İzmir’de 620-640 TL, Elazığ’da 645 TL, Amasya’da ise 640-650 TL/kg seviyelerinde kesim fiyatları bildiriliyor. Bu rakamlar resmi kotasyon olmayıp üreticilerin sahadan paylaştığı fiyatları yansıtıyor.

Böylece UKON’un 594 TL/kg’lık Türkiye ortalaması ile bazı bölgelerde bildirilen saha fiyatları arasındaki fark 50 TL/kg’ın üzerine çıkmış durumda. Kesim fiyatlarında bölge, ırk, randıman, yağ durumu ve ödeme vadesine göre önemli farklılıklar görülebiliyor.

Peki bugün dana kesim fiyatı kaç lira? İnek kesim fiyatları ne kadar? Kuzu karkas fiyatı kaç TL? UKON, birlikler, borsalar ve sahadan gelen güncel et kesim fiyatlarını aşağıdaki tablolardan takip edebilirsiniz.

Son güncelleme: 22 Ağustos 2026

Güncel karkas et fiyatları ve kesim fiyatları

Dana, düve, inek ve kuzu kesim fiyatları UKON ve piyasadan alınan güncel veriler doğrultusunda aşağıdaki tablolarda yer almaktadır.

UKON (20 Ağustos) Karkas Kesim Fiyatı

Ankara Ticaret Borsası Kırmızı Et Fiyatları (22 Ağustos 2026)

Ankara Ticaret Borsasında güncel karkas kesim ve et fiyatları ne oldu? 22 Ağustos kırmızı et fiyatları listesinde dana but 674 lira, dana kol fiyatı 566 lira ve dana karkas fiyatı ortalama 623 lira olarak açıklandı.

2026 yılı karkas kesim fiyatları (Arşiv)

UKON tarafından Türkiye genelinde yayınlanan güncel karkas et, dana ve kuzu kesim fiyatları, haftalık olarak aşağıdaki tabloda kronolojik şekilde listelenmektedir.

UKON verilerine göre bölgeler arası ortalama dana karkas kesim fiyatı 594 TL/kg, kuzu karkas kesim fiyatı ise 623 TL/kg oldu.

Geçtiğimiz haftaya göre dana kesim fiyatında 4 TL, kuzu kesim fiyatında ise 5 TL artış yaşandı.

Böylece dana karkas fiyatındaki yukarı yönlü hareket yeni haftada da devam etmiş oldu.

ANKARA TİCARET BORSASI'NDA ORTALAMA 623 LİRA

Ankara Ticaret Borsası'nın 22 Ağustos tarihli kırmızı et fiyatları da UKON ortalamasının üzerinde bir tablo ortaya koydu.

Borsada dana karkas kesim fiyatı;

• En düşük 613 TL/kg,
• en yüksek 640 TL/kg,
• ortalama 623 TL/kg

olarak kayıtlara geçti.

UKON'un Türkiye geneli bölgesel ortalamasının 594 TL olduğu dikkate alındığında, Ankara Ticaret Borsası'ndaki ortalama fiyatın UKON'un 29 TL üzerinde bulunması dikkat çekti.

SAHADAN 620-650 LİRA ARASINDA FİYATLAR PAYLAŞILIYOR

Üreticilerin TarımZiraat platformunda paylaştığı saha fiyatları ise bölgelere göre önemli farklılıklar bulunduğunu gösteriyor.

Kırşehir'den yapılan paylaşımlarda piyasanın 620-630 TL/kg civarında olduğu belirtilirken, bir üretici peşin kesimin 610 lira, 15 gün vadeli kesimin ise 620 liradan yapıldığını aktardı.

Amasya'dan yapılan bir paylaşımda 640-650 TL/kg, Elazığ'da 645 TL/kg kesim fiyatı bildirildi.

İzmir/Torbalı'dan yapılan üretici paylaşımlarında da 620-640 TL/kg aralığından söz edilirken, yağsız tosun için 640 liralık fiyat paylaşıldı.

Bu rakamlar resmi fiyat veya borsa kotasyonu niteliği taşımamakla birlikte, üreticilerin sahadan bildirdiği güncel fiyat seviyelerini yansıtıyor.

UKON İLE SAHA ARASINDAKİ MAKAS DİKKAT ÇEKİYOR

Ortaya çıkan tablo, karkas et piyasasında tek bir fiyat bulunmadığını bir kez daha gösteriyor.

UKON'un bölgeler arası dana karkas ortalaması 594 TL/kg iken Ankara Ticaret Borsası ortalaması 623 TL/kg seviyesinde bulunuyor.

Üretici paylaşımlarında ise bazı bölgelerde 640-650 TL/kg'a kadar çıkan kesim fiyatlarından söz ediliyor.

Dolayısıyla UKON ortalaması ile sahada bildirilen yüksek fiyatlar arasında 50 TL/kg'ı aşabilen bir fark oluşmuş durumda.

Ancak burada ödeme vadesi, hayvanın ırkı, randımanı, yağ durumu, kesim şartları ve bölgesel arz-talep koşullarının fiyatı değiştirdiğini de göz önünde bulundurmak gerekiyor.

BURSA DSYB'DE KESİM FİYATLARI DEĞİŞMEDİ

Bursa Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği'nin üyelerine yönelik açıkladığı kesim fiyatlarında ise değişiklik yapılmadı.

Birliğin fiyat listesinde;

• İnek: 400 TL/kg
• Düve: 420 TL/kg
• Holstein dana: 480 TL/kg
• Diğer ırk dana: 510 TL/kg

olarak yer aldı.

Bursa DSYB'nin üyelerine yönelik fiyatlarının UKON, Ankara Ticaret Borsası ve sahadan bildirilen fiyatların oldukça altında kalması dikkat çekiyor.

ÜRETİCİNİN GÖZÜ YIL SONU FİYATLARINDA

Sahadaki üretici yorumlarında fiyatların önümüzdeki dönemde yükselmeye devam edeceği beklentisi öne çıkıyor.

Kırşehir'den bir üretici UKON'un 594 liralık fiyatına karşılık sahada 620-630 liradan kesim yapıldığını belirtirken, yıl sonuna doğru 700 TL/kg seviyesinin görülebileceğini öne sürdü.

Adana/Kozan'dan yapılan bir başka paylaşımda ise son haftalardaki artışa dikkat çekilerek yıl sonu için 650 TL/kg beklentisi dile getirildi.

Bunların üretici beklentileri olduğu ve fiyat tahmini niteliği taşıdığı unutulmamalı. Ancak yorumların ortak noktası, besicilerin artan yem ve diğer üretim maliyetleri nedeniyle mevcut karkas fiyatlarını yeterli görmemesi.

Özellikle yem fiyatları ile karkas et fiyatı arasındaki ilişki üreticilerin gündemindeki önemli başlıklardan biri olmaya devam ediyor.

DANA 594, KUZU 623 LİRAYA ÇIKTI

Son veriler birlikte değerlendirildiğinde karkas et piyasasında yukarı yönlü hareketin sürdüğü görülüyor.

UKON'da dana karkas 594 TL/kg, kuzu karkas 623 TL/kg seviyesine yükselirken; Ankara Ticaret Borsası'nda dana karkas ortalaması 623 TL/kg'a çıktı.

Sahadan gelen üretici paylaşımlarında ise bölgesine ve kesim koşullarına göre 620-650 TL/kg bandında fiyatlardan söz ediliyor.

Karkas et piyasasında UKON, borsa ve saha fiyatları arasındaki farkın önümüzdeki haftalarda kapanıp kapanmayacağı ise yakından takip edilecek.

Güncel dana, inek ve kuzu kesim fiyatları ile bölgesel fiyatları takip etmek için “Et kesim fiyatları 2026 | Güncel karkas et, dana ve kuzu kesim fiyatları” sayfamızdaki güncel verileri inceleyebilirsiniz.

Emek Haber'de yayımlanan “Hortumun başında kaç kişi var?” başlıklı makalesinde yangınlarla mücadeleyi insan gücü açısından ele alan Doğan, teknolojik kapasitenin artırılmasının önemli olduğunu ancak yetişmiş bir orman işçisinin uçak veya arazöz gibi satın alınamayacağını vurguladı.

Doğan, “Bir uçağı satın alabilirsiniz. Bir helikopteri kiralayabilirsiniz. Bir arazözü filoya katabilirsiniz. Fakat o ateşin dilini bilen bir orman işçisini katalogdan sipariş edemezsiniz.” dedi.

28 BİN PERSONEL VAR AMA HORTUMUN BAŞINDA KAÇ KİŞİ VAR?

Tarım ve Orman Bakanlığının açıkladığı verilere göre Türkiye'nin orman yangınlarıyla mücadele kapasitesinde 28 uçak, 119 helikopter, 14 İHA, 1.930 arazöz, 2.751 ilk müdahale aracı, 868 iş makinesi ve 28 bin personel bulunuyor.

Doğan ise makalesinde, açıklanan 28 bin personelin tamamının doğrudan ateş hattında çalışan orman işçilerinden oluşmadığına dikkat çekti.

Öz Orman-İş Genel Başkanı Settar Aslan'ın verdiği bilgileri aktaran Doğan, doğrudan sahada, arazöz ve hortum başında yangınla mücadele eden işçi sayısının yaklaşık 8-9 bin kişi seviyesinde olduğunu kaydetti.

Bu rakam üzerinden kamuoyunda yıllardır devam eden uçak ve helikopter tartışmasına farklı bir açıdan yaklaşan Doğan'ın gündeme getirdiği temel soru ise şu oldu:

28 bin personel varsa, alevlerin karşısında hortumu tutan gerçekte kaç işçi var?

UÇAK ALINABİLİR AMA TECRÜBELİ İŞÇİ BİR GÜNDE YETİŞMİYOR

Orman yangınlarında çalışan işçilerin görevinin yalnızca hortum tutmak olmadığının altını çizen Doğan, ateş hattındaki mücadelenin ciddi bir saha tecrübesi gerektirdiğine dikkat çekti.

Rüzgarın yönünü okuyabilmek, arazinin yapısını bilmek, alevlerin hareketini öngörmek ve ani yön değişikliklerinde doğru karar verebilmek yıllar içinde kazanılan tecrübeyle mümkün oluyor.

Doğan'a göre Türkiye uçak, helikopter, İHA ve kara aracı kapasitesini kısa sürede artırabilir ancak yılların tecrübesine sahip bir orman işçisinin yerine kısa sürede yenisini koyamaz.

“UÇAK SUYU BIRAKIR AMA ALEVİN KARŞISINA GEÇEN HALA İNSANDIR”

Osman Doğan, yangınla mücadelede teknolojinin önemini reddetmeden, sistemin merkezinde insanın bulunduğuna dikkat çekerek makalesini çarpıcı bir değerlendirmeyle tamamladı:

“Uçak suyu bırakır. İHA yangını görür. Kule dumanı bildirir. Arazöz suyu taşır. Ama o hortumu alıp alevin karşısına geçen hâlâ insandır.”

Doğan, bir yangının birkaç gün içerisinde söndürülebileceğini ancak kaybedilen bir ormanın yeniden oluşmasının onlarca yıl sürebileceğini belirterek, yangın politikasında yetişmiş ve tecrübeli orman işçisinin stratejik bir unsur olarak görülmesi gerektiğini vurguladı.

Öz Orman-İş Sendikası Basın Müşaviri Osman Doğan'ın orman yangınlarında insan gücü, vardiya sistemi, önleyici çalışmalar ve orman işçilerinin durumunu ele aldığı “Hortumun başında kaç kişi var?" başlıklı makalesinin tamamı Emek Haber'de yayımlandı.

Pancar üreticisinin çatı örgütü PANKOBİRLİK’in soruşturmaya ilişkin kapsamlı bir kurumsal açıklama yapmaması dikkat çekerken, PANKOBİRLİK Genel Başkanı Ramazan Erkoyuncu kişisel sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda soruşturmayı yakından takip ettiklerini bildirdi.

Erkoyuncu, “Yıllardır mücadelesini verdiğimiz bu konuda, nişasta bazlı şeker üretimi ve ticaretindeki iç piyasaya yönelik usulsüz uygulamalara ilişkin yürütülen soruşturmayı yakından takip ediyoruz” dedi.

PANŞEK AÇIKLAMA YAPTI, PANKOBİRLİK’İN SESSİZLİĞİ DİKKAT ÇEKTİ

Şeker operasyonunun ardından özel ve kooperatif şeker fabrikalarının çatı kuruluşu PANŞEK’in konuyla ilgili kurumsal bir açıklama yapmasına karşılık, pancar üreticilerinin çatı örgütü PANKOBİRLİK’ten kapsamlı bir açıklama gelmemesi sektörde dikkat çekti.

Bu duruma, aynı zamanda pancar üreticisi olan ve geçmişte Konya Şeker’de üst düzey yöneticilik yapan Ziraat Yüksek Mühendisi Servet Sarı sert tepki gösterdi.

Erkoyuncu’nun açıklamasını değerlendiren Sarı, tartışmayı yalnızca NBŞ soruşturmasıyla sınırlı tutmayarak PANKOBİRLİK’in pancar şekerinin pazarını korumadaki sorumluluğunu gündeme getirdi.

“TAKİP EDİYORUZ DEMEK YETMEZ”

Erkoyuncu’nun “yakından takip ediyoruz” açıklamasına tepki gösteren Sarı, “Sayın Erkoyuncu; ‘Takip ediyoruz’ demek yetmez, pancarın pazarını kim koruyacak?” diye sordu.

Pancar üreticisinin artık sözden çok somut icraat görmek istediğini belirten Sarı, Erkoyuncu’nun yalnızca Konya Pancar Ekicileri Kooperatifi Başkanı değil, Türkiye’deki pancar üreticilerinin çatı örgütü PANKOBİRLİK’in Genel Başkanı olduğunun altını çizdi.

PANKOBİRLİK’in sorumluluğunun ortaya çıkan soruşturmaları takip etmekten ibaret olmadığını kaydeden Sarı, “Asıl mesele, pancar şekerinin pazarının daralma riski karşısında PANKOBİRLİK’in ne yaptığıdır” ifadelerini kullandı.

“SAĞLIKLI HAYATA KATKI FONU” PANCAR ŞEKERİ İÇİN NEDEN KRİTİK?

Sarı’nın gündeme getirdiği önemli başlıklardan biri de kamuoyuna “Sağlıklı Hayata Katkı Fonu” olarak yansıyan düzenleme oldu.

Düzenlemenin mevcut haliyle hayata geçmesi durumunda pancar şekeri kullanılan ürünlerle yüksek yoğunluklu tatlandırıcı kullanılan ürünler arasında farklı maliyetlerin ortaya çıkabileceğine dikkat çeken Sarı, bunun pancar şekeri açısından oluşturabileceği riski şöyle dile getirdi:

“Eğer böyle bir düzenleme pancar şekeri kullanan ürünleri maliyet açısından dezavantajlı, yüksek yoğunluklu tatlandırıcıları ise görece avantajlı hale getirirse bunun pancar şekeri pazarına ve dolayısıyla üreticiye etkisi ne olacaktır?”

Böyle bir maliyet farklılığının gıda sanayisini alternatif tatlandırıcılara yöneltebileceğine dikkat çeken Sarı, pancar şekerinin pazar payının daralması halinde bunun fabrikalardan pancar kotalarına, oradan da çiftçinin üretimine kadar uzanabilecek sonuçları olabileceğini kaydetti.

PANKOBİRLİK’E SOMUT SORULAR: “VARSA AÇIKLAYIN”

PANKOBİRLİK’in bugüne kadar pancar şekeri pazarını korumaya yönelik hangi çalışmaları yaptığının kamuoyuna açıklanmasını isteyen Sarı, Genel Başkan Ramazan Erkoyuncu’ya şu soruları yöneltti:

• Hangi Bakanlıklara görüş bildirdiniz?
• Yüksek yoğunluklu tatlandırıcıların pancar şekeri pazarına etkisi konusunda hangi raporları hazırlattınız?
• Son beş yıldaki yüksek yoğunluklu tatlandırıcı ithalatının kristal şeker eşdeğeri hesaplandı mı?
• Sağlıklı Hayata Katkı Fonu’nun pancar şekeri ve pancar üreticisi üzerindeki muhtemel ekonomik sonuçları inceletildi mi?
• Milletvekilleri, ilgili komisyonlar ve bürokratlar nezdinde hangi girişimlerde bulunuldu?

Sarı, yapılan çalışmalar varsa bunların üreticiden saklanmaması gerektiğini belirterek, “Varsa açıklayın. Üretici de öğrensin, biz de öğrenelim. Görüş bildirildiyse yazıyı açıklayın, rapor hazırlandıysa raporu açıklayın, girişimde bulunulduysa sonucunu açıklayın” dedi.

“ÇİFTÇİ TARLASINDA SADECE TAKİP ETMİYOR”

PANKOBİRLİK’in “takip ediyoruz” açıklamasını çiftçinin üretim mücadelesi üzerinden eleştiren Sarı, dikkat çeken ifadeler kullandı.

“Pancar çiftçisi tarlasında yalnızca ‘takip’ etmiyor Sayın Başkan” diyen Sarı, şöyle devam etti:

“Çiftçi mazot yakıyor, gübre atıyor, sulama yapıyor, ilaç kullanıyor, işçi çalıştırıyor, borçlanıyor, gece gündüz emek veriyor. Sonunda pancarını fabrikaya teslim ediyor. O halde üreticinin temsil makamında bulunanların da bu pancardan üretilen şekerin pazarını korumak için somut mücadele ortaya koyması gerekir.”

Sarı, pancar şekerinin pazarının korunmasının yalnızca çiftçiyi ilgilendiren bir konu olmadığını da belirterek, “Pancar; tarladır, fabrikadır, hayvancılıktır, nakliyedir, istihdamdır, sanayidir ve Anadolu ekonomisidir” ifadelerini kullandı.

“PANCAR ŞEKERİNİN PAZARI DARALIRSA NE OLACAK?”

Pancar şekerinin pazar kaybetmesinin oluşturabileceği zincirleme etkiye dikkat çeken Sarı, “Pancar şekerinin pazar payı azalırsa ne olacak? Şeker fabrikalarının kapasite kullanımı bundan etkilenirse ne olacak? Pancar kotaları üzerinde baskı oluşursa ne olacak? Çiftçi pancar ekmekten uzaklaşırsa ne olacak?” diye sordu.

PANKOBİRLİK Genel Başkanlığının üreticinin hakkını savunma makamı olduğunu kaydeden Sarı, gerektiğinde Bakanlıklar nezdinde girişimde bulunulması, sektör paydaşlarının bir araya getirilmesi ve bağımsız bilimsel ve ekonomik raporlar hazırlanması gerektiğini belirtti.

“YARIN ‘BİZ TAKİP ETMİŞTİK’ DEMEK ÜRETİCİNİN KAYBINI GERİ GETİRMEYECEK”

Sarı, PANKOBİRLİK’in sorunlar ortaya çıktıktan sonra gelişmeleri takip eden değil, pancar şekerinin pazarını etkileyebilecek gelişmelere karşı önceden pozisyon alan bir üretici örgütü olması gerektiğini vurguladı.

Pancar şekerinin pazar payının veya pancar ekim alanlarının ileride daralması halinde bugünkü açıklamaların yeterli olmayacağını belirten Sarı, “Yarın pancar ekim alanları veya pancar şekerinin pazar payı daralırsa ‘Biz takip etmiştik’ demek üreticinin kaybını geri getirmeyecektir” dedi.

Sarı, PANKOBİRLİK yönetimine çağrısını şu sözlerle tamamladı:

“Takip etmek yetmez. Mücadeleyi belgeleyin. Yapılanları açıklayın. Alınan sonucu üreticiye gösterin. Çünkü üretici artık yalnızca söz değil, somut icraat görmek istiyor.”

Kuraklık nedeniyle bazı bölgelerde tohumluk üretimi için ekilen alanlardan beklenen ürün alınamazken, sertifikalı tohum üreticileri şimdi de kullandıkları kredilerin kapatılması sırasında ortaya çıkan faiz yüküyle karşı karşıya kaldıklarını belirtiyor.

Sektör içinden Tarımdan Haber’e aktarılan bilgilere göre sorun, Ziraat Bankası’nın sertifikalı tohum üretimine yönelik kullandırdığı faiz indirimli kredilerde, kredi tahsisi sırasında esas alınan tohumluk beyannamesi ile üretim sonunda ortaya çıkan sertifikalı tohum miktarı arasındaki farktan kaynaklanıyor.

KREDİ TOHUMLUK BEYANNAMESİNE GÖRE KULLANDIRILDI

Tohum üreticileri üretim sezonunun başında Tohum Veri Yönetim Sistemi üzerinden sözleşmeli üretim alanlarını sisteme girerek tohumluk beyannamelerini oluşturuyor.

Ziraat Bankası’nın da kredi tahsisinde bu beyannamelerde yer alan üretim alanı ve buna bağlı üretim miktarlarını esas aldığı belirtiliyor.

Sektörden verilen örneğe göre, bir firmanın 10 bin dekar tohumluk üretim alanı beyan ettiğini ve bunun karşılığında 5 bin tonluk üretim üzerinden kredi kullandığını düşünelim.

Kredi kullandırıldığı tarihte henüz ürün hasat edilmiş ve sertifikalandırılmış değil. Kredi, üretim sezonunun başında beyan edilen tohumluk üretim alanı üzerinden tahsis ediliyor.

KURAKLIK VURDU, BEYAN EDİLEN ALANIN TAMAMI TOHUMLUĞA DÖNÜŞMEDİ

Sorun ise üretim sezonu ilerledikçe ortaya çıkıyor. Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından gerçekleştirilen tarla kontrolleri sonucunda, başlangıçta tohumluk üretimi için beyan edilen alanların tamamı sertifikalı tohum üretimine uygun çıkmayabiliyor.

2025 yılında yaşanan kuraklık da bu kayıpların önemli nedenlerinden biri oldu.

Sektör temsilcilerinin verdiği bilgiye göre bazı işletmelerde başlangıçta beyan edilen alanın yüzde 35-40’a varan kısmı çeşitli nedenlerle tohumluk üretiminden düşebiliyor.

Örneğin 5 bin ton üretim öngörüsü üzerinden kredi kullanan bir üreticinin, tarla kontrolleri ve üretim kayıpları sonrasında ancak 3 bin ton ürünü sertifikalandırabilecek duruma gelmesi mümkün olabiliyor.

KURAKLIKTAN ÜRÜN ALAMADI, ŞİMDİ SERTİFİKA İSTENİYOR

Tohum üreticilerinin itiraz ettiği nokta tam da burada başlıyor. Sektörden aktarılan bilgilere göre Ziraat Bankası, kredilerin kapatılması aşamasında krediye konu üretim miktarının sertifikalarını talep ediyor.

Ancak 2025 yılında kuraklıktan zarar gören bazı üreticilerin beyan ettikleri alanlardan ürün elde edememeleri nedeniyle sertifika oluşturmaları da mümkün olmadı.

Üreticiler, kuraklık nedeniyle tohumluk vasfını kazanamayan alanların tarla kontrol raporlarıyla kayıt altına alındığını ve bu alanlara ilişkin “tohumluk olamaz” belgelerinin bulunduğunu belirtiyor.

Buna rağmen kredi başlangıcında beyan edilen miktar ile sonradan sertifikalandırılabilen miktar arasındaki fark için faiz talep edildiği ifade ediliyor.

5 BİN TON ÜZERİNDEN KREDİ, 3 BİN TON SERTİFİKA: 2 BİN TONLUK FARKA FAİZ

Sektör temsilcileri yaşanan sorunu şu örnek üzerinden anlattı.

Bir üretici 10 bin dekar üretim alanı için tohumluk beyannamesi veriyor ve 5 bin ton üretim karşılığı kredi kullanıyor.

Ancak üretim sezonunda yaşanan kuraklık ve tarla kontrolleri sonrasında sertifikalandırılabilir üretim 3 bin tona düşüyor.

Üreticilerin aktardığına göre banka, kredi kapatılırken başlangıçta krediye esas alınan 5 bin ton ile sertifikalandırılabilen 3 bin ton arasındaki 2 bin tonluk fark için faiz hesaplıyor.

Tohum üreticilerinin tepkisi ise şu noktada yoğunlaşıyor:

“Biz 2 bin ton tohumu üretip sertifikasız olarak piyasaya satmadık. Kuraklık nedeniyle bu ürünü zaten elde edemedik.”

“KURAKLIKTAN ZARAR ETTİK, BİR DE FAİZLE KARŞILAŞIYORUZ”

Sektör temsilcileri, uygulamanın özellikle 2025 gibi ağır kuraklık yaşanan bir üretim yılında ciddi mağduriyet oluşturduğunu belirtti.

Tohum üreticileri bir taraftan ekim, gübre, ilaç, işçilik, enerji ve finansman maliyetlerini karşılayıp kuraklık nedeniyle beklediği ürünü alamazken, diğer taraftan elde edilemeyen üretim nedeniyle sertifika sunamadığı için faiz yüküyle karşı karşıya kaldığını dile getirdi.

Üreticiler yaşanan durumu, “Kuraklıktan dolayı ürünümüzü alamadık, şimdi üretmediğimiz ürünün sertifikası isteniyor. Sertifika olmadığı için de faiz çıkarılıyor” sözleriyle özetledi.

ÜRETİCİLER: BEYANNAME DEĞİL TARLA KONTROL RAPORU ESAS ALINSIN

Tohum üreticileri Ziraat Bankası’nın kredi kapatma işlemlerinde yalnızca başlangıçtaki tohumluk beyannamesi ile nihai sertifika miktarını karşılaştırmasının mağduriyet oluşturduğunu savunuyor.

Sektör, özellikle üreticinin kusurundan kaynaklanmayan kayıplarda Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından düzenlenen tarla kontrol raporlarının da dikkate alınmasını talep ediyor.

Üreticilere göre, Bakanlığın yaptığı kontrol sonucunda bir alanın kuraklık nedeniyle “tohumluk olamaz” olduğunun resmi olarak tespit edilmesi durumunda, bu alana karşılık gelen üretimin sertifikasının istenmemesi gerekiyor.

Dolayısıyla sektörün talebi kredi sisteminin tamamen değiştirilmesi değil; tohumluk beyannamesi ile sertifika arasındaki farkın nedeninin resmi belgelerle ortaya konulması.

“BEYANNAME İLE TARLA KONTROL RAPORU ARASINDAKİ FARK FAİZE DÖNÜŞMEMELİ”

Sektör temsilcileri, sistemde bir geçiş mekanizmasına ihtiyaç bulunduğuna dikkat çekerek, üreticinin kontrolü dışında gerçekleşen kayıplarla diğer durumların birbirinden ayrılması gerektiğini belirtiyor.

Üreticiler, özellikle 2025 yılı kuraklığında tarla kontrol raporuyla belgelenmiş üretim kayıplarının faiz avantajının kaybedilmesine neden olmaması gerektiğini savunuyor.

Sektörün Ziraat Bankası’na yönelttiği temel soru şöyle...

Kredi kullandırılırken tohumluk beyannamesi esas alınıyorsa, kuraklık nedeniyle üretilemediği Tarım ve Orman Bakanlığı’nın tarla kontrol raporuyla belgelenen tohumluk miktarı neden kredi kapatılırken üretilmiş gibi değerlendirilerek faiz konusu yapılıyor?

2025 kuraklığının maliyetini hala taşımaya çalışan tohum üreticileri, Ziraat Bankası’ndan uygulamanın yeniden değerlendirilmesini ve tarla kontrol raporuyla belgelenmiş üretim kayıpları için faiz tahakkuk ettirilmemesini bekliyor.

ABD'nin bugün yaşadığı gelişmeler bunun çarpıcı örneklerinden birini oluşturuyor.

Tarım politikaları uzmanı Ergin Kahveci'nin ABD Tarım Bakanlığı verileri üzerinden yaptığı değerlendirme, sığır sürüsündeki küçülmenin et piyasasının farklı noktalarında nasıl birbirini besleyen sorunlara dönüştüğünü ortaya koyuyor.

ABD'DE SIĞIR VARLIĞI 86,2 MİLYON BAŞA GERİLEDİ

ABD Tarım Bakanlığına (USDA) bağlı Ulusal Tarım İstatistikleri Servisi NASS'ın verilerine göre, 1 Ocak 2026 itibarıyla ülkedeki toplam sığır ve buzağı varlığı 86,2 milyon başa geriledi.

Daha önemlisi, gelecekteki et üretiminin temelini oluşturan etçi anaç inek sayısı 27,6 milyon başa düştü. Etçi anaç sayısı bir önceki yıla göre de yüzde 1 azalırken, 2025'te doğan buzağı sayısı yüzde 2 gerileyerek 32,9 milyon baş oldu.

Besi işletmelerindeki sığır varlığı da yüzde 3 azaldı.

Bu rakamlar yalnızca bugünkü et arzını değil, önümüzdeki dönemde kesime gelecek hayvan sayısını da doğrudan ilgilendiriyor.

SÜRÜYÜ KÜÇÜLTMEK KOLAY, YENİDEN BÜYÜTMEK ZOR

Kahveci'nin analizinde dikkat çektiği temel nokta da burada ortaya çıkıyor.

Bir sanayi tesisinde kapasite azaltıldıktan sonra şartlar değiştiğinde üretim yeniden artırılabilir. Hayvancılıkta ise aynı esneklik bulunmuyor.

Sığır sürüsünü yeniden büyütmek için dişi hayvanların kesime gönderilmemesi, damızlıkta tutulması, gebe kalması, buzağılaması ve doğan hayvanların büyüyerek üretim zincirine girmesi gerekiyor.

Bu nedenle sürü varlığında yıllar içinde oluşan kayıp kısa sürede yerine konulamıyor.

Kahveci bu durumu, “Gidişinin maliyeti bir ise gelişinin maliyeti üç olur” sözleriyle özetledi.

Üstelik sürüyü yeniden büyütmeye karar verildiğinde dişi hayvanların kesimden çekilmesi gerekiyor. Bu da kısa vadede piyasaya sunulacak et miktarını daha da sınırlayabiliyor.

SÜRÜ AZALDI, ABD'NİN ET İTHALATI ARTIYOR

Sığır varlığındaki daralmanın sonuçlarından biri ABD'nin dışarıdan aldığı ette görülüyor.

USDA Ekonomik Araştırma Servisinin uluslararası hayvancılık ve et ticareti verilerine göre ABD, iç piyasadaki arz açığını giderek daha fazla ithalatla dengelemeye çalışıyor. USDA'nın Ağustos ayında güncellediği veri seti ülke bazında sığır eti ticaretindeki değişimi de ortaya koyuyor.

Kahveci'nin USDA verilerinden yaptığı hesaplamaya göre, 2026'nın ilk altı ayında ABD'nin sığır eti ithalatı yaklaşık 3,3 milyar pounda, yani 1,5 milyon tona ulaştı. İthalat geçen yılın aynı dönemine göre yaklaşık yüzde 12 arttı.

Haziran ayında ise ithalatın yıllık bazda yüzde 24 arttığına dikkat çekiliyor.

USDA'nın Temmuz ayındaki piyasa görünümünde de 2026 yılı toplam sığır eti ithalatının 6,059 milyar pounda ulaşacağı tahmin ediliyor. Aynı raporda 2026 ve 2027 et üretim beklentileri aşağı yönlü revize edilirken, sığır fiyat beklentileri yukarı çekildi.

ABD DAHA FAZLA ET İTHAL ETMEK ZORUNDA KALIYOR

İthalattaki artışın ülke dağılımı da dikkat çekiyor.

Kahveci'nin aktardığı verilere göre 2026'nın ilk yarısında özellikle Avustralya'dan yapılan sığır eti ithalatı belirgin şekilde yükseldi. Avustralya'yı Meksika izlerken Yeni Zelanda, Arjantin, Paraguay ve Nikaragua'dan yapılan alımlarda da artış yaşandı.

Dolayısıyla dünyanın en büyük tarım ekonomilerinden biri, kendi sığır sürüsündeki daralmayı dışarıdan daha fazla et satın alarak dengelemeye çalışıyor.

Ancak ithalat, kaybedilen üretim kapasitesini geri getirmiyor.

ET PAHALI AMA KESİMHANELER DE ZARAR EDİYOR

ABD'deki paradoks yalnızca üretici ve tüketici arasında yaşanmıyor.

Sığır sayısının azalması, ülkenin dev et işleme şirketlerini de zorlamaya başladı.

Sığır arzı daraldıkça kesimhanelerin hayvan temin maliyeti yükselirken tesislerin kapasite kullanım oranları baskı altında kalıyor. Böylece tüketicinin yüksek fiyatla et satın aldığı bir piyasada, eti işleyen şirketler de zarar edebiliyor.

Bu durumun en çarpıcı örneklerinden biri Tyson Foods'ta yaşanıyor.

Şirket ağustos ayında ABD'deki üç sığır eti tesisini kapatma veya satma kararı aldı. Tyson'ın sığır eti bölümünde 2026 yılı faaliyet zararının 650 milyon dolara kadar çıkabileceği belirtiliyor. Şirketin karşı karşıya bulunduğu temel sorunlardan biri de tarihsel olarak düşük seviyelere inen sığır arzı ve buna bağlı yüksek canlı hayvan maliyetleri.

SIĞIR AZALIYOR, ET PAHALANIYOR, İTHALAT ARTIYOR, TESİSLER KAPANIYOR

ABD'deki gelişmeler yan yana getirildiğinde hayvancılıktaki zincir daha net görülüyor.

Sığır sürüsü küçülüyor → buzağı arzı azalıyor → kesilecek hayvan sayısı daralıyor → canlı hayvan fiyatları yükseliyor → et üretimi baskılanıyor → tüketici daha pahalı etle karşılaşıyor → ithalat ihtiyacı artıyor.

Aynı süreç et sanayisini de etkiliyor:

Sığır arzı azalıyor → kesimhanelerin hayvan maliyeti yükseliyor → kapasite kullanımı düşüyor → işleme maliyeti artıyor → şirketlerin zararları büyüyor → bazı tesisler kapanıyor.

Böylece sürü büyüklüğündeki sorun yalnızca çiftliği değil, üreticiden kesimhaneye, ithalattan tüketici fiyatlarına kadar bütün et piyasasını etkiliyor.

ET FİYATI SORUNU ASLINDA SÜRÜ YÖNETİMİ SORUNU MU?

ABD örneğinin Türkiye açısından taşıdığı en önemli mesaj da burada bulunuyor.

Et fiyatlarının yükseldiği dönemlerde tartışmalar çoğunlukla kısa vadeli arz açığına ve ithalata odaklanıyor. Oysa ABD'nin yaşadığı süreç, hayvancılık politikasının yalnızca bugün piyasaya kaç ton et sunulduğuyla değerlendirilemeyeceğini gösteriyor.

Çünkü ithal edilen et kısa vadede piyasadaki arzı artırabilir ancak ülkedeki anaç hayvan varlığının yerini tutmaz.

Anaç sürünün küçülmesi, gelecekte doğacak buzağı sayısının ve dolayısıyla birkaç yıl sonraki et üretim kapasitesinin de azalması anlamına geliyor.

Bu nedenle hayvancılık politikasında kritik gösterge yalnızca mevcut et üretimi veya tüketici fiyatı değil, üretimin devamlılığını sağlayacak anaç sürünün büyüklüğü ve sürdürülebilirliği.

TÜRKİYE İÇİN ASIL SORU: YARININ ETİNİ ÜRETECEK KAÇ ANAÇ HAYVAN VAR?

ABD'nin bugün karşı karşıya kaldığı tablo, hayvancılıkta kaybedilen sürünün yeniden oluşturulmasının ne kadar maliyetli ve zaman alıcı olduğunu gösteriyor.

Kısa vadeli arz açığı ithalatla kapatılabilir. Ancak sürdürülebilir gıda arzı, ülkenin kendi biyolojik üretim kapasitesini korumasına bağlı.

Bu nedenle Türkiye açısından da tartışılması gereken mesele sadece “Bugün kaç ton et üretiyoruz?” olmamalı.

Asıl soru şu olmalı;

Yarın ihtiyaç duyacağımız eti üretecek kaç anaç hayvanımız var ve bu sürüyü koruyacak bir hayvancılık politikamız bulunuyor mu?

ABD'nin 75 yılın en düşük seviyelerine gerileyen sığır varlığının bugün ortaya çıkardığı maliyet, bu sorunun önemini bütün açıklığıyla ortaya koyuyor.

Kayseri Pancar Ekicileri Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanı Hüseyin Akay, gerçekleştirilen operasyon ve yürütülen soruşturmaya ilişkin Tarımdan Haber’e değerlendirmelerde bulundu.

Akay, çiftçinin hakkının korunması ve halk sağlığı açısından soruşturmayı önemli bulduklarını belirterek süreci yakından takip ettiklerini söyledi.

AKAY'DAN CUMHURBAŞKANI, ADALET VE TARIM BAKANLIĞINA TEŞEKKÜR

Şeker sektöründe kuralların dışına çıkan uygulamaların hem pancar üreticisine hem de tüketiciye zarar verdiğine dikkat çeken Akay, yürütülen soruşturma dolayısıyla Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan başta olmak üzere Adalet Bakanlığı ile Tarım ve Orman Bakanlığına teşekkür etti.

Akay, soruşturmanın sektör açısından önemli olduğunu ve sonuçlarının yakından takip edilmesi gerektiğini ifade etti.

PANCAR ŞEKERİNİN FATURASI KAYIT DIŞI NBŞ’DE KULLANILIYOR

Hüseyin Akay, takip ettikleri kadarıyla sistemin şu şekilde işlediğini belirtti: Faturalı olarak satın alınan pancar şekeri piyasaya faturasız satılırken, bu satışlardan kalan faturalar kayıt dışı üretilen nişasta bazlı şekerin (NBŞ) piyasaya sürülmesinde kullanılıyor. Böylece kayıt dışı NBŞ’nin, pancar şekerine ait faturalar üzerinden faturalı ürün gibi piyasaya sürüldüğünü ifade etti.

“KİMYASAL TATLANDIRICILAR BOYUTUNUN OLMAMASI BÜYÜK EKSİKLİK”

Akay'ın açıklamasında dikkat çektiği asıl nokta ise soruşturmanın kapsamı oldu.

Nişasta bazlı şekerin yanı sıra gıda sektöründe kullanılan kimyasal tatlandırıcılara da dikkat çeken Akay, mevcut soruşturmada kimyasal tatlandırıcılar boyutunun bulunmamasını büyük bir eksiklik olarak değerlendirdi.

Akay, kimyasal tatlandırıcıların gıda sektöründe yaygın şekilde kullanıldığını belirterek bu alanın da etkin biçimde incelenmesi gerektiğini söyledi.

PANCAR ŞEKERİNİN TÜKETİMİNİ OLUMSUZ ETKİLİYOR

Nişasta bazlı şeker ve kimyasal tatlandırıcı kullanımının yalnızca bir denetim meselesi olarak görülmemesi gerektiğine dikkat çeken Akay, söz konusu ürünlerin gıda sektöründe yaygınlaşmasının pancardan üretilen doğal şekerin tüketimini olumsuz etkilediğini dile getirdi.

Türkiye'de pancar şekeri üretiminin arkasında yüz binlerce üreticinin bulunduğunu hatırlatan Akay, alternatif tatlandırıcıların kullanımındaki gelişmelerin pancar üreticisini ve şeker sektörünü doğrudan etkilediğini kaydetti.

AKAY'DAN SORUŞTURMANIN GENİŞLETİLMESİ ÇAĞRISI

Şeker operasyonunun çiftçinin hakkının korunması ve halk sağlığı açısından önemli bir adım olduğunu belirten Akay, soruşturmanın yalnızca mevcut iddialarla sınırlı kalmaması gerektiğini ifade etti.

Gıda sektöründe kullanılan kimyasal tatlandırıcıların üretim, ithalat ve kullanım boyutlarının da etkin şekilde incelenmesi gerektiğini kaydeden Akay, bu alandaki denetimlerin artırılması çağrısında bulundu.

Akay, şeker sektöründeki soruşturmayı önemsediklerini ve Kayseri Pancar Ekicileri Kooperatifi olarak süreci yakından takip edeceklerini bildirdi.

Arpa tohumluğunun ton fiyatı ise 16 bin 500 liradan 19 bin liraya çıkarıldı. Geçen yıl 15 bin 500 TL/ton olan tritikale ve yulaf tohumluğunda ise yeni fiyat 18 bin TL/ton olarak belirlendi.

Geçen yıl yüzde 29-37,5 arasında zam yapılmıştı

TİGEM'in fiyat politikası geçen yılla karşılaştırıldığında dikkat çekici bir tablo ortaya çıkıyor.

2025 yılında makarnalık buğday tohumluğu yüzde 30, ekmeklik buğday yüzde 37, arpa yüzde 37,5, tritikale ve yulaf tohumluğu ise yüzde 29,2 oranında artırılmıştı.

Buna karşılık 2026 fiyatlarındaki artış oranları yüzde 12,8 ile 16,1 arasında kaldı.

Özel sektör tohum üreticilerinden fiyat tepkisi

Açıklanan fiyatlar çiftçinin tohumluk maliyetindeki artışı sınırlaması bakımından olumlu görünürken, özel sektör tohumculuk firmaları açısından tartışmayı da beraberinde getirdi.

Sektörden gelen değerlendirmelerde, TİGEM'in belirlediği fiyatların mevcut üretim maliyetleri, genel fiyat artışları ve piyasa koşullarıyla açıklanmasının güç olduğu savunuluyor.

Özel sektör temsilcileri; finansman, işçilik ve enerji giderlerinin yanı sıra üretici primleri, eleme, ilaçlama, ambalajlama, depolama, nakliye ve sertifikasyon gibi tohumluk üretiminin bütün maliyetlerini kendi kaynaklarıyla karşılamak zorunda olduklarına dikkat çekiyor.

"Bu şartlarda rekabet mümkün değil"

Sektördeki asıl itiraz ise kamu kuruluşu olan TİGEM ile özel sektör arasındaki mali yapı farklılığı üzerinden yapılıyor.

Tohum üreticileri, bütün işletme ve finansman maliyetlerini kendi bünyelerinde karşılayan özel şirketlerin, kamu kuruluşuyla aynı koşullarda rekabet etmediğini belirterek, düşük fiyat politikasının özel sektörün üretim sürdürülebilirliğini olumsuz etkileyebileceğini dile getiriyor.

Sektör temsilcileri, TİGEM'in çiftçiye uygun fiyatla sertifikalı tohumluk sağlamasının önemli olduğunu ancak fiyat belirlenirken özel sektörün üretim maliyetlerinin ve tohumculuk sektörünün sürdürülebilirliğinin de dikkate alınması gerektiğini ifade ediyor.

Tohumluk fiyatında çiftçi ile üretici dengesi tartışması

Yeni fiyatlarla birlikte sektörde iki yönlü bir tartışma ortaya çıkmış durumda. Bir tarafta artan girdi maliyetleri nedeniyle mümkün olduğunca uygun fiyatla sertifikalı tohuma ulaşmak isteyen çiftçi, diğer tarafta ise yükselen üretim ve finansman maliyetlerini satış fiyatına yansıtmak zorunda olan tohum üreticileri bulunuyor.

TİGEM'in 2026 fiyatlarının özel sektörün satış fiyatları üzerinde de belirleyici olması beklenirken, sektör yetkilileri açıklanan fiyatların gözden geçirilmesini talep ediyor.

Tarım ekonomisi üzerine değerlendirmelerde bulunan Ergin Kahveci, Brezilya Tarım Bakanlığı'nın Temmuz 2026 verilerini analiz ederek, ülkede bitkisel üretimin ağırlığının azalmasına karşılık hayvancılığın tarımsal üretim değerindeki payının yükseldiğine dikkat çekti.

Brezilya tarımının üretim değeri 269 milyar dolara yaklaştı

Kahveci'nin aktardığı verilere göre, Brezilya tarım sektörünün 2026 yılı brüt üretim değerinin 1,398 trilyon real olması bekleniyor.

1 doların 5,20 real olduğu kur üzerinden hesaplandığında bu rakam yaklaşık 268,8 milyar dolarlık bir üretim değerine karşılık geliyor.

Brezilya tarımı 2025 yılında 1,464 trilyon real ile rekor kırarken, 2026 tahmini geçen yıla göre yaklaşık yüzde 4,5'lik düşüşe işaret ediyor.

Ancak Kahveci'ye göre rakamlardaki yıllık gerilemeden daha önemli olan gelişme, tarımsal üretimin kendi içindeki dağılımında yaşanıyor.

Bitkisel üretimin payı yüzde 69'dan yüzde 63,9'a geriledi

Brezilya'da 2022-2023 döneminde toplam tarımsal üretim değerinin yaklaşık yüzde 69'unu oluşturan bitkisel üretimin payının 2026 tahmininde yüzde 63,9'a gerilediği belirtiliyor.

Bitkisel üretimin toplam değerinin 893,3 milyar real, yani yaklaşık 171,8 milyar dolar olması bekleniyor.

Buna karşılık hayvancılığın toplam tarımsal üretim değerindeki payı yüzde 36,1'e yükselirken, sektörün üretim değerinin 504,8 milyar reale, yaklaşık 97,1 milyar dolara ulaşacağı tahmin ediliyor.

Kahveci, son beş yıllık süreçte bitkisel üretimin payında ortaya çıkan bu gerilemeyi Brezilya tarımında uzun vadeli bir dönüşümün önemli göstergelerinden biri olarak değerlendiriyor.

Soya liderliğini koruyor, sığır eti yükseliyor

Ürün bazında bakıldığında ise Brezilya tarımının en büyük ekonomik değerini soya üretmeye devam ediyor.

Soyanın 2026 yılı üretim değerinin 336 milyar real, yaklaşık 64,6 milyar dolar olacağı tahmin ediliyor.

Hayvancılık tarafında ise en dikkat çekici gelişme sığır etinde yaşanıyor. Sığır eti üretim değerinin yüzde 9,7 artışla 246,5 milyar reale, yaklaşık 47,4 milyar dolara ulaşması bekleniyor.

Böylece sığır eti, Brezilya tarımındaki yapısal değişimin en güçlü kalemlerinden biri olarak öne çıkıyor.

Mısır, şeker kamışı ve kahvede gerileme

Bitkisel üretimin önemli ürünlerinde ise 2026 yılı için değer kayıpları dikkat çekiyor.

Mısırın üretim değerinin yüzde 6,6 düşüşle 158,4 milyar real, şeker kamışının yüzde 8,8 düşüşle 108,7 milyar real ve kahvenin yüzde 11,6 düşüşle 103,5 milyar real seviyesinde gerçekleşeceği tahmin ediliyor.

Tavuk eti üretim değerinde de yüzde 9,3'lük düşüş öngörülürken, toplam değerin 106,2 milyar real seviyesinde olması bekleniyor.

Tarım Brezilya ekonomisinin dörtte birini oluşturuyor

Brezilya açısından tarımın önemi yalnızca tarlada ve çiftlikte gerçekleştirilen üretimle sınırlı değil.

Kahveci'nin paylaştığı verilere göre, birincil tarımsal üretimin yanı sıra tarıma dayalı sanayi, hizmetler ve lojistik de hesaba katıldığında Brezilya'nın tarım ve tarıma dayalı ekonomisinin büyüklüğü 2025 itibarıyla 3,20 trilyon reale ulaşıyor.

Bu rakamın ülke ekonomisi içindeki payı ise yüzde 25,13 seviyesinde bulunuyor.

“Şeker Sektöründe Şeffaflık ve Adil Rekabet İçin Atılan Adımı Önemsiyoruz” başlığıyla yayımlanan açıklamada, kamuoyuna yansıyan soruşturmanın yakından takip edildiği belirtildi.

PANŞEK, şeker sektörünün üreticisinden sanayicisine, çalışanından tüketicisine kadar milyonlarca kişiyi doğrudan ilgilendirdiğine işaret ederek, sektörün mevzuata uygun, şeffaf, denetlenebilir ve adil rekabet şartları içerisinde faaliyet göstermesinin büyük önem taşıdığını kaydetti.

Şeker Dairesi ve Vergi Denetim Kuruluna dikkat çekildi

PANŞEK'in açıklamasında soruşturmanın arka planına ilişkin dikkat çeken bir ayrıntıya da yer verildi.

Dernek, Şeker Dairesi Başkanlığı ile Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının çalışmaları sonucunda ortaya konulan tespitler doğrultusunda soruşturmanın yürütüldüğünü belirtti.

Açıklamada, Adalet Bakanlığının koordinasyonunda İçişleri, Tarım ve Orman ile Hazine ve Maliye bakanlıklarının iş birliğiyle yürütülen soruşturma ve hukuki sürecin kararlılıkla sürdürülmesinin önemli olduğu vurgulandı.

“Haksız rekabetin önlenmesini savunuyoruz”

PANŞEK, pancar üreticilerinin emeğinin ve üretiminin korunmasının yanı sıra sektörde haksız rekabetin önlenmesi gerektiğinin altını çizerek şu değerlendirmede bulundu:

“PANŞEK olarak; çiftçimizin alın terinin, emeğinin ve üretiminin korunmasını; sektörde haksız rekabetin önlenmesini ve kurallara uygun çalışan kuruluşların haklarının gözetilmesini her zaman savunuyoruz.”

Alternatif tatlandırıcılara da dikkat çekildi

Açıklamada soruşturmanın yanı sıra tüketici sağlığı ve alternatif tatlandırıcıların kullanımına ilişkin denetimlere de dikkat çekildi.

PANŞEK, şeker sektöründe sürdürülebilirliğin sağlanması ve toplum sağlığının korunması amacıyla devletin ilgili kurumları tarafından konulmuş kural ve kaidelere istisnasız uyulması gerektiğini belirtti.

Dernek ayrıca, tüketici sağlığını tehdit eden alternatif tatlandırıcıların kullanımının kontrol altına alınmasına yönelik atılan ve atılacak adımları desteklediğini açıkladı.

Cumhurbaşkanı ve dört bakana teşekkür

PANŞEK açıklamasında Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın yanı sıra Adalet Bakanı Akın Gürlek, İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi, Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı ve Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek'e teşekkür edildi.

Soruşturmada görev alan kamu personeline de teşekkür eden dernek, şeker sektöründe hukukun üstünlüğü, şeffaflık ve adil rekabet ilkeleri doğrultusundaki çalışmalarını sürdüreceğini bildirdi.

8 ilde 26 adrese eş zamanlı işlem gerçekleştirilirken, 25 şirkette arama ve evraka el koyma işlemleri yapıldı. Soruşturma kapsamında 47 şüpheli ifadeye çağrıldı.

Ancak açıklanan şüpheli listesinde yer alan iki firma özellikle dikkat çekti: İşmen Gıda ve Remzi Çakar Gıda.

TÜRKŞEKER'İN TARTIŞMALI SATIŞ YAPTIĞI İKİ FİRMA DA LİSTEDE

İfadeye çağrılan isimler arasında İşmen Gıda'dan Emre Civelek ile Remzi Çakar Gıda'dan İsmail Ağaoğlu da bulunuyor.

Bu iki firma, şeker sektöründe ilk kez gündeme gelmiyor.

Tarımdan Haber, geçtiğimiz Mayıs ayında Türkşeker'in kamuoyuna herhangi bir ilan veya duyuru yapmadan İşmen Gıda ve Remzi Çakar'a toplam 100 bin ton şeker sattığını gündeme getirmişti.

Söz konusu satışın 30 bin tonluk bölümü peşin olarak ton başına 31 bin 760 TL'den, 70 bin tonluk bölümü ise 180 gün vadeli olarak ton başına 37 bin TL'den gerçekleştirilmişti.

Daha da dikkat çekici olan ise satışın hemen ardından Türkşeker'in şeker fiyatını artırması olmuştu.

Tarımdan Haber'in gündeme taşıdığı satış, TBMM'ye verilen soru önergelerine de konu oldu. Önergelerde satışın neden kamuoyuna duyurulmadığı, neden bütün firmalara eşit şekilde teklif edilmediği ve Türkşeker'in bu işlem nedeniyle uğradığı kamu zararının ne kadar olduğu soruldu.

KAMU ZARARI 600 MİLYON LİRAYI BULDU

Tarımdan Haber'in yaptığı hesaplamaya göre, satış fiyatı ile daha sonra oluşan fiyat arasındaki fark ve 180 günlük vadeli satışın finansman avantajı birlikte değerlendirildiğinde kamu zararının yaklaşık 600 milyon liraya ulaştığı ortaya çıkmıştı.

Türkşeker'in 100 bin tonluk satışında dikkat çeken bir başka nokta ise satışın sektöre açık şekilde duyurulmamasıydı. Kurum, büyük miktarlı şekeri iki firmaya satarken diğer firmalara aynı şartlarda şeker satın alma imkanı sunulup sunulmadığı konusunda kamuoyuna tatmin edici bir açıklama yapmadı.

İşmen Gıda ve Remzi Çakar isimleri geçmiş yıllarda da Türkşeker'den yapılan satışlarla TBMM gündemine gelmişti. 2021 yılı bütçe görüşmelerinde de iki firmaya kamu fabrikalarından ne kadar şeker satıldığı ve satışların hangi fiyatlardan gerçekleştirildiği sorulmuştu.

ŞİMDİ GÖZLER TARTIŞMALI 100 BİN TONLUK SATIŞTA

Şeker sektörüne yönelik yürütülen soruşturmada İşmen Gıda ve Remzi Çakar Gıda bağlantılı isimlerin de ifadeye çağrılması, Türkşeker'in Mayıs ayında yaptığı tartışmalı 100 bin tonluk satışın yeniden gündeme gelmesine neden oldu.

Burada önemli bir ayrım bulunuyor: İki firmadan isimlerin mevcut soruşturmada ifadeye çağrılmış olması, Türkşeker'in 100 bin tonluk satışı nedeniyle haklarında işlem yapıldığı anlamına gelmiyor.

Ancak aynı firmaların hem mevcut şeker soruşturmasında yer alması hem de kamuoyunda ciddi tartışmalara neden olan Türkşeker satışının tarafı olması, soruşturmanın bu işlemi de kapsayıp kapsamayacağı sorusunu beraberinde getiriyor.

Türkşeker'in hiçbir genel duyuru yapmadan iki firmaya gerçekleştirdiği 100 bin tonluk satış da incelenecek mi?

Satış kararını veren ve onaylayan kamu görevlilerinin sorumluluğu araştırılacak mı?

Yaklaşık 600 milyon liralık kamu zararı iddiası soruşturma konusu yapılacak mı?

Bu soruların yanıtı şeker soruşturmasının bundan sonraki seyri açısından önem taşıyor.

KARAPINAR'DAKİ PANCAR DOSYASI DA GÜNDEMDE

Soruşturmanın genişletilip genişletilmeyeceği konusunda sektörde gündeme getirilen bir diğer dosya ise Karapınar'daki şeker pancarı ticareti.

Tarımdan Haber'in geçtiğimiz Kasım ayında gündeme taşıdığı dosyada, çiftçinin düşük fiyatlarla pancar üretmeye zorlandığı bir yapı içerisinde UHM Tarım'a önemli bir ekonomik avantaj sağlandığı iddiaları kamuoyuna yansımıştı.

Aynı şirket üzerinden, mevzuata aykırı olduğu iddia edilen şekilde yüz binlerce ton pancarın Çorum Şeker Fabrikası'na taşındığı da gündeme gelmişti.

Şeker soruşturmasının yalnızca nişasta bazlı şeker ve vergi boyutuyla mı sınırlı kalacağı, yoksa Türkşeker'in tartışmalı satışları ile pancar ticaretindeki kamu ve çiftçi zararına ilişkin iddialara kadar genişletilip genişletilmeyeceği sektör tarafından yakından takip ediliyor.

İFADEYE ÇAĞRILAN 47 ŞÜPHELİ VE BAĞLANTILI ŞİRKETLER

Soruşturma kapsamında ifadeye çağrıldığı belirtilen isimler ve şirketleri şöyle:

• Mehmet Göksu – Seyidoğlu Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ
• İbrahim Hakkı Eroğlu – Beylerbeyi Lokum Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Sabahattin Yılmaz – Nurs Lokman Hekim Gıda, Tarım, Bitki ve Botanik Medikal Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Mustafa Kemal Özdoğru – Uğurlu Helva Tahin Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Gökdağ Karakaya – Saf Naturel Bal Gıda Pazarlama Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Cumhur Yılmaz – Hastürk Gıda Otomotiv İnşaat Emlak Sanayi ve Ticaret AŞ
• Süleyman Kurşun – Suluca Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Sedat Aydın – Seyyidler Otomotiv Gıda İnşaat Dayanıklı Tüketim Malları Emlakçılık Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Cem Özakgül – Hasal Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Tahir Uğur Temizer – Natura Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ
• Ömer Faruk Balçık – Özdey Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Mikail Aktaş – Aktaşlar Et Gıda ve Hayvancılık Sanayi Ticaret Ltd. Şti.
• Mehmet Emin Hafif – Beşan Nişasta Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ
• Ahmet Eviz – Ak Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Hamit Tezcan – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Mustafa Nuri Çomu – Sunar Mısır Entegre Tesisleri Sanayii ve Ticaret AŞ
• Kadir Korhan Şule – GSF Gıda Sanayi Fabrikaları Üretim Sanayi ve Ticaret AŞ
• Halil Kurt – Artı Endüstriyel Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ
• Murat Çomu – Emelce Gıda Tarım İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Cemil Hafif – Anadolu Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Ergün Çakıt – Kervan Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Mustafa Küçükmeral – Küçükmeral Gıda İnşaat Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret AŞ
• Eray Kıratlı – Gaziantep Pazarlama ve Ticaret Ltd. Şti.
• Murat Altun – Sugabee Şekerleme Gıda İnşaat Sanayi İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.
• Mehmet Yiğiter – Karamehmetler Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
• Eyyüp Bulut – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Hasan Demircioğlu – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Mehmet Tezcan – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Nihat Ceylan – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ / Sunar Mısır Entegre Tesisleri Sanayii ve Ticaret AŞ
• Nuh Demircioğlu – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Osman Filik – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Süleyman Kökcü – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Yaşar Duran Karaörs – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Yusuf Adamhasan – Tat Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Zeki Köse – Omnia Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Bülent Uzel – Omnia Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Murat Birinç – Omnia Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Osman Oksal – Omnia Nişasta Sanayi ve Ticaret AŞ
• Ebubekir Çallı – Çallı Gıda
• Mehmet Hilmi Horasanlı – Yeşiller Gıda
• Emre Civelek – İşmen Gıda
• Ali Aslanali – Hansin Gıda
• Yusuf Arslan – Yedi Ka Gıda
• Mustafa Öztürk – HMZ Gıda Metal
• Dursun Yurtseven – Yeşil Rize Gıda
• Şemsi Kopuz – ŞMS Kopuz Gıda
• İsmail Ağaoğlu – Remzi Çakar Gıda

Mevcut soruşturmanın nişasta bazlı şekerin iç piyasaya arzı, kota ihlalleri ve vergi boyutuna ilişkin olduğu belirtilirken, gözler şimdi soruşturmanın Türkşeker'deki tartışmalı satışlar ve pancar ticaretindeki usulsüzlük iddialarını da kapsayacak şekilde genişleyip genişlemeyeceğine çevrildi.

Tarımdan Haber, 6 Ekim 2025 tarihinde “Şekerde büyük vurgun: Kaçak nişasta bazlı şeker böyle piyasaya sürülüyor” başlıklı haberinde, Maliye Bakanlığının şeker piyasasındaki kayıt dışılığı incelemeye aldığını gündeme getirmişti.

Haberde, kota dışı üretildiği öne sürülen nişasta bazlı şekerlerin çeşitli faturalandırma yöntemleriyle piyasaya sürüldüğü iddialarına dikkat çekilmiş; sistemin vergi kaybının yanı sıra pancar şekeri piyasası ve kamu şeker fabrikaları üzerindeki olası etkileri gündeme taşınmıştı.

Aradan yaklaşık 10 ay geçmesinin ardından şeker piyasasında bu kez geniş kapsamlı bir adli soruşturma başlatıldı.

8 ilde 25 şirkete yönelik işlem

Adalet Bakanı Akın Gürlek'in bugün yaptığı açıklamaya göre İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı koordinesinde yürütülen “Şeker Soruşturması” kapsamında İstanbul, Kocaeli, Sakarya, Ankara, Konya, İzmir, Gaziantep ve Adana'da eş zamanlı işlemler gerçekleştirildi.

Soruşturma kapsamında 25 şirkete ait 26 adreste arama ve evraka el koyma işlemi yapılırken, şirket yöneticisi olduğu belirtilen 47 şüpheli ifadeye çağrıldı.

Soruşturmanın merkezinde nişasta bazlı şeker var

Adalet Bakanlığının açıklamasına göre soruşturma, nişasta bazlı şeker üretimi ve ticareti yapan bazı firmaların Şeker Kanunu kapsamında belirlenen kota ve iç piyasa satış sınırlamalarını ihlal ettiklerine yönelik tespitler üzerine başlatıldı.

Soruşturma kapsamında iç piyasaya arz edilmemesi gereken nişasta bazlı şeker niteliğindeki ürünlerin farklı ürün adları altında faturalandırılarak piyasaya sürüldüğünün tespit edildiği bildirildi.

Bu nokta, Tarımdan Haber'in 6 Ekim 2025 tarihli haberinde gündeme getirdiği NBŞ'nin kota dışı üretimi, kayıt dışı ticareti ve faturalandırma yöntemleri hakkındaki iddiaları yeniden gündeme taşıdı.

Vergi Denetim Kurulu ve Tarım Bakanlığı incelemeleri

Resmî açıklamaya göre soruşturmanın temelinde Tarım ve Orman Bakanlığı ile Hazine ve Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu tarafından gerçekleştirilen incelemeler bulunuyor.

Yapılan incelemelerde halk sağlığını tehlikeye düşürebilecek, piyasa düzenini bozabilecek ve devleti vergi kaybına uğratabilecek uygulamalara ilişkin bulgular elde edildiği belirtildi.

Bakan Gürlek de soruşturmayla ilgili açıklamasında hukuka aykırı kazanç sağlayan yapılara karşı mücadelenin sürdürüleceğini bildirdi.

Tarımdan Haber 6 Ekim'de ne yazmıştı?

Tarımdan Haber'in 6 Ekim 2025 tarihli haberinde, şeker piyasasındaki sistemin önemli ayaklarından birinin piyasadan toplanan pancar şekeri faturaları olduğu ileri sürülmüştü.

Edinilen bilgilere dayandırılan haberde, küçük esnaf tarafından faturasız satılan pancar şekerine ait bazı faturaların toplandığı ve kayıt dışı NBŞ ile kota üzerinde üretildiği öne sürülen şekerin piyasaya sürülmesinde kullanıldığı iddia edilmişti.

Haberde ayrıca yüzde 1 KDV'li şeker faturalarının piyasada daha yüksek oranlarla el değiştirdiği ve kayıt dışı ürünün bu yöntemle kayıtlı ürün görüntüsü altında satışa sunulduğu ileri sürülmüştü.

Bu iddiaların tamamının bugün açıklanan soruşturma kapsamında gündeme gelmesi dikkat çekti. Soruşturmanın NBŞ'deki kota ihlalleri, iç piyasa satış sınırlamaları ve farklı ürün adlarıyla faturalandırma üzerinde yoğunlaşması, 10 ay önce gündeme getirilen şeker piyasasındaki kayıt dışılık tartışmasını yeniden önemli hale getirdi.

Kayıt dışı şeker Türkşeker'i nasıl etkiliyor?

Tarımdan Haber'in önceki haberinde kayıt dışı şeker ticaretinin yalnızca vergi kaybı açısından değil, pancar şekeri piyasasındaki arz-talep dengesi açısından da değerlendirilmesi gerektiğine dikkat çekilmişti.

Türkiye'nin ihtiyacını karşılayacak miktarda pancar şekeri üretilmesine rağmen kamu tarafında yüksek stokların oluşması, piyasada resmi üretim ve tüketim rakamları dışında başka bir şeker arzının bulunup bulunmadığı sorusunu gündeme getirmişti.

Önceki haberimizde Türkşeker'in 2023-2024 pazarlama yılında yaklaşık 400 bin ton şeker stokuyla karşı karşıya kaldığı ve bunun kurum üzerinde önemli bir finansman yükü oluşturduğu belirtilmişti.

2024-2025 pazarlama yılında da stokta kalan yüksek miktardaki şekerin pazarlama yılı tamamlanmadan iki firmaya indirimli fiyatla satılması Tarımdan Haber tarafından gündeme getirilmişti.

Şeker piyasasında şimdi gözler soruşturmada

Bugün açıklanan soruşturmayla birlikte gözler, 25 şirket hakkında yürütülen incelemeden çıkacak sonuçlara çevrildi.

Özellikle kota dışında ne kadar NBŞ üretildiği, bu ürünlerin hangi isimler ve faturalar üzerinden piyasaya sürüldüğü, ortaya çıkan vergi kaybının büyüklüğü ve pancar şekeri piyasasına etkisinin ne olduğu soruşturmanın ilerleyen aşamalarında yanıtı aranacak başlıklar arasında bulunuyor.

Tarımsal Üretim ve Küçükbaş Yetiştiricileri TÜRKYED Genel Başkanı Nihat Çelik, üretici ve tüketicinin yaşadığı sorunların birbirinden ayrı değerlendirilemeyeceğini belirterek, tarım politikalarında her iki tarafı da koruyacak yeni bir denge kurulması gerektiğini söyledi.

“Üretici zarar ederse üretim azalır”

Üreticinin kazanmasının tüketicinin aleyhine olmadığını vurgulayan Çelik, üretimde sürdürülebilirlik ile tüketicinin uygun fiyatlı gıdaya erişimi arasında doğrudan ilişki bulunduğunu savundu.

Çelik, şunları söyledi:

“Üretici zarar ederse üretim azalır, üretim azalırsa tüketici daha pahalıya almak zorunda kalır. Dolayısıyla üreticiyi korumak aynı zamanda tüketiciyi korumaktır. Biz TÜRKYED olarak meseleye bu anlayışla bakıyoruz. Ortak paydamız soframızdır.”

Üretim maliyetlerinin düşürülmesi çağrısı

TÜRKYED Başkanı Çelik, çözüm için yalnızca ürün fiyatlarına müdahale edilmesinin yeterli olmayacağına işaret ederek üretim maliyetlerinin aşağı çekilmesi gerektiğini belirtti.

Planlı üretimin güçlendirilmesini isteyen Çelik, tarladan sofraya kadar uzanan zincirde ortaya çıkan gereksiz maliyetlerin azaltılması ve piyasa denetiminin daha etkin hale getirilmesi gerektiğini söyledi.

Üreticinin emeğinin karşılığını alabileceği, tüketicinin ise gıdaya makul fiyatlarla ulaşabileceği bir piyasa yapısına ihtiyaç bulunduğunu belirten Çelik, üretici ile tüketicinin karşı karşıya getirilmemesi gerektiğini ifade etti.

“Tarımda kazan-kazan modeline geçmeliyiz”

Türkiye'nin gıda ihtiyacının güvence altında tutulmasının stratejik önem taşıdığını kaydeden Çelik, tarımın yalnızca ekonomik bir faaliyet olarak değerlendirilmemesi gerektiğini söyledi.

Çelik, şöyle devam etti:

“Çiftçimiz ürettiğinden para kazanacak, tüketicimiz de kazancının önemli bir bölümünü temel gıda ürünlerine ayırmak zorunda kalmayacak. Bunun için üretimi destekleyen, piyasayı düzenleyen ve tarladan sofraya kadar olan zincirde adaleti sağlayan bir sisteme ihtiyacımız var.”

Üretici ile tüketici arasındaki zincire dikkat çekti

Çelik'in açıklamasında dikkat çektiği temel konulardan biri de üretici fiyatları ile tüketicinin ödediği fiyat arasındaki süreç oldu.

Üretici ve tüketicinin birbirinin rakibi olmadığını ifade eden Çelik, iki kesimin aynı ekonomik zincirin parçaları olduğunu belirtti.

Tarım politikalarının bir taraftan üreticinin üretime devam etmesini sağlayacak gelir seviyesini korurken diğer taraftan tüketicinin satın alma gücünü gözetmesi gerektiğini savundu.

“Üretici kazanacak, tüketici nefes alacak”

TÜRKYED'in üretici kadar tüketicinin de korunmasını istediğini belirten Çelik, açıklamasını şu sözlerle tamamladı:

“Biz ne üreticimizin mağdur olmasını ne de tüketicimizin yüksek fiyatlarla karşı karşıya kalmasını istiyoruz. Üreticinin alın terini korurken tüketicinin sofrasını da korumalıyız. Üretici kazanacak, tüketici nefes alacak. Tarımda hedefimiz budur. Çünkü tarımda kazanan yalnızca üretici veya tüketici değil, bütün Türkiye olmalıdır.”

ANKA Haber Ajansı'na konuşan Çiçek, Türkiye'de uzun yıllardır uygulanan hayvan ithalatı politikalarını eleştirirken, özellikle ESK üzerinden besicilere verilen ithal besilik hayvanların maliyetinin üretici açısından sürdürülebilir olmaktan çıktığını söyledi.

Türkiye genelindeki kırmızı et üretici birliklerinin iletişim bilgileri Tarımdan Haber'in üretici birlikleri rehberinde il ve birlik bazında yer alıyor.

ESK'ye 350 TL çağrısı

Çiçek'in açıklamasında en dikkat çekici bölüm, canlı hayvan kilogram fiyatına ilişkin talebi oldu.

Bayram öncesinde 420 TL olarak açıklanan fiyatın enflasyon farkıyla 430 TL seviyesine çıktığını belirten Çiçek, ESK'nin besilik hayvan fiyatını aşağı çekmesi gerektiğini savundu.

Çiçek, “Canlı kilo fiyatı 350 lira civarına çekilirse Türkiye'de bir normalleşme olacaktır” dedi.

Mevcut fiyatlandırmada önemli bir çelişki bulunduğunu ileri süren Çiçek, 430 TL'den besilik hayvan alan üreticinin karkas hayvanını yaklaşık 550 TL seviyelerinden kestirmek durumunda kalmasının besicilik ekonomisi açısından sürdürülebilir olmadığını ifade etti.

“Besici Ramazan'da 750-800 TL'yi görmezse zarar eder”

Çiçek'in dikkat çektiği bir başka nokta ise önümüzdeki dönemde karkas et fiyatlarının hangi seviyeye gelmesi gerektiği oldu.

Besicilerin mevcut dönemde besilik materyali yüksek maliyetlerle aldığını belirten Çiçek, Ramazan döneminde karkas et fiyatının kilogram başına 750-800 TL seviyelerine ulaşmaması halinde üreticinin zarar edeceğini ileri sürdü.

Bu değerlendirme, hayvancılık piyasasında son dönemde yaşanan tartışmayı da farklı bir noktaya taşıyor. Üreticiler bir taraftan yüksek besilik hayvan ve yem maliyetlerinden şikâyet ederken diğer taraftan karkas kesim fiyatlarının maliyet artışlarının gerisinde kaldığını dile getiriyor.

ESK'nin fiyat politikasını eleştirdi

Et ve Süt Kurumu'nun kuruluş amacına da değinen Çiçek, kurumun piyasada ticari bir işletme mantığıyla hareket etmemesi gerektiğini savundu.

ESK'nin temel görevlerinden birinin besiciyi korumak olduğunu belirten Çiçek, kurumun yüksek kâr açıklarken üreticiye pahalı besilik materyal satmasını eleştirdi.

Çiçek, ESK'nin 8,3 milyar TL kâr ettiğini ifade ederek, “Et ve Süt Kurumu tüccar değildir. Besicileri koruyup kollaması için kurulmuştur. Üreticiye pahalı mal satmak için kurulmamıştır” dedi.

Gençlerin hayvancılıktan uzaklaşıyor

Yüksek sermaye ihtiyacı ve düşük kârlılığın hayvancılığın geleceğini de tehdit ettiğini savunan Çiçek, gençlerin sektöre girmek istemediğini söyledi.

Uzun yıllardır hayvancılık yapan üreticilerin yeterli gelir elde edemediğini gören gençlerin besiciliği tercih etmediğini belirten Çiçek, hayvancılığa bağlanan sermayenin alternatif yatırım araçları karşısındaki getirisinin de üreticinin kararını etkilediğini dile getirdi.

Küçük aile işletmelerine yönelik 30 başlık hayvan projesini de bu açıdan değerlendiren Çiçek, milyonlarca liralık sermayenin hayvancılığa bağlanmasının mevcut maliyet ve gelir yapısında üretici açısından cazibesini kaybettiğini savundu.

Besicilikte tartışma artık iki fiyat üzerinden yürüyor

Çiçek'in açıklamaları hayvancılık sektöründeki fiyat tartışmasının yalnızca karkas kesim fiyatından ibaret olmadığını bir kez daha gündeme getirdi.

Bir tarafta üreticinin ESK'den veya piyasadan temin ettiği besilik hayvanın canlı kilogram maliyeti, diğer tarafta besi dönemi sonunda oluşan karkas kesim fiyatı bulunuyor.

Yem, finansman, işçilik ve diğer işletme giderleri de bu iki fiyat arasına eklendiğinde besicinin karlılığını belirleyen makas ortaya çıkıyor.

Çiçek'in talebi de bu nedenle karkas et fiyatının 350 TL'ye indirilmesi değil; ESK tarafından besiciye verilen ithal besilik hayvanın canlı kilogram maliyetinin 430 TL seviyesinden yaklaşık 350 TL'ye çekilmesi anlamına geliyor.

Adil Alan kimdir?

Adil Alan, 1971 yılında Şanlıurfa/Hilvan'da dünyaya geldi. İlköğrenimini Hilvan Söğütlü Köyü İlkokulunda 1981 yılında, ortaöğrenimini Şanlıurfa Atatürk Ortaokulunda 1984 yılında tamamladı.

1988 yılında Şanlıurfa Teknik Lisesi Elektrik Bölümünden mezun olan Alan, daha sonra Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesinde eğitim gördü ve 1993 yılında veteriner hekim olarak mezun oldu.

Evli ve üç çocuk babasıdır.

Adil Alan'ın mesleki kariyeri

Adil Alan meslek hayatına 1993 yılında Şanlıurfa Kısas Belediyesinde veteriner hekim olarak başladı. Daha sonra Şanlıurfa Yaslıca Belediyesinde veteriner hekim olarak görev yaptı.

1995 yılında Diyarbakır Kocaköy İlçe Tarım Müdürlüğünde İlçe Müdürü olarak göreve başlayan Alan, sonraki yıllarda Diyarbakır'ın farklı ilçelerinde ve İl Tarım ve Orman Müdürlüğünde çeşitli görevler üstlendi.

Adil Alan'ın mesleki görevleri kronolojik olarak şöyle:

• 1993-1994: Şanlıurfa Kısas Belediyesi – Veteriner Hekim
• 1994-1995: Şanlıurfa Yaslıca Belediyesi – Veteriner Hekim
• 1995-1997: Diyarbakır Kocaköy İlçe Tarım Müdürlüğü – İlçe Müdürü
• 1997-2002: Diyarbakır Çınar İlçe Tarım Müdürlüğü – Veteriner Hekim
• 2002-2003: Diyarbakır Eğil İlçe Tarım Müdürlüğü – Veteriner Hekim
• 2003-2010: Diyarbakır Kocaköy İlçe Tarım Müdürlüğü – İlçe Müdürü
• 2010-2011: Diyarbakır İl Müdürlüğü Hayvan Sağlığı, Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürü
• 2011-2012: Diyarbakır İl Müdürlüğü Kırsal Kalkınma ve Örgütlenme Şube Müdürü
• 2012-2020: Adıyaman Tarım ve Orman İl Müdürü
• 29 Nisan 2020-31 Aralık 2020: Adana Tarım ve Orman İl Müdürü
• 5 Ocak 2021-16 Nisan 2024: Mardin Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreter Yardımcısı
• 29 Nisan 2024-27 Ocak 2025: Tarım ve Orman Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı – Tarım ve Orman Uzmanı
• 27 Ocak 2025-günümüz: Diyarbakır İl Tarım ve Orman Müdürü

Diyarbakır Tarım ve Orman İl Müdürü kimdir?

2026 yılı itibarıyla Diyarbakır İl Tarım ve Orman Müdürü Adil Alan'dır. Alan, 27 Ocak 2025 tarihinde başladığı görevini sürdürmektedir.

Alan'ın özgeçmişinde özellikle Diyarbakır'daki uzun görev geçmişi dikkat çekiyor. Kocaköy'de iki ayrı dönemde İlçe Müdürlüğü yapan Alan; Çınar ve Eğil ilçelerinde veteriner hekim, Diyarbakır İl Müdürlüğünde ise iki farklı şubede Şube Müdürü olarak görev yaptı.

Daha sonra Adıyaman ve Adana'da İl Tarım ve Orman Müdürlüğü görevlerinde bulunan Alan, Mardin Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreter Yardımcılığı ve Tarım ve Orman Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığındaki görevinin ardından yeniden Diyarbakır'a İl Müdürü olarak atandı.

Türkiye'nin 81 ilinde görev yapan güncel Tarım ve Orman İl Müdürlerinin tamamına Tarım ve Orman İl Müdürleri Listesi 2026 – Kim hangi ilde görev yapıyor? sayfasından ulaşılabilir.

Diyarbakır'da tarım, desteklemeler, projeler ve Tarım ve Orman İl Müdürlüğüne ilişkin güncel gelişmeler ise Diyarbakır tarım haberleri kategorisinden takip edilebilir.

Reuters'ın aktardığı piyasa verilerine göre, Rusya'nın en büyük derin deniz tahıl terminallerindeki faaliyetlerin durması ve gemi navlunlarındaki sert yükseliş nedeniyle Rus buğdayının FOB ihracat fiyatları geçen hafta düşüşünü sürdürdü.

Rusya'nın önemli tahıl ihracat merkezlerinden Novorossiysk'taki NZT ve NKHP terminalleri hava saldırılarının ardından faaliyetlerini durdurdu.

Üçüncü büyük terminal KSK'nın hasar görmediği ancak buna rağmen tahıl kabulü ve sevkiyatını durdurduğu bildirildi.

Azak-Karadeniz'de kapasite yüzde 10'a kadar düştü

SovEkon Başkanı Andrey Sizov'un verdiği bilgiye göre, Azak Denizi'ndeki gemi seyrüseferi kısıtlamaları ve insansız hava aracı saldırılarının ardından Taman'daki terminalin kapanması, bölgedeki tahıl lojistiğini ciddi biçimde etkiledi.

Sizov, hafta sonuna gelindiğinde Azak-Karadeniz havzasındaki mevcut faal aktarma kapasitesinin yaklaşık yüzde 10'unun çalışır durumda kaldığını belirtti.

Bu gelişme, Rusya'nın hasat döneminde dünya pazarlarına tahıl sevkiyat kapasitesi açısından dikkat çekici bir tablo ortaya çıkardı.

Rus buğdayı 215 dolar/tona geriledi

İhracat tarafındaki sorunların fiyatlara etkisi de görülmeye başladı.

IKAR Başkanı Dmitry Rylko'ya göre, yüzde 12,5 protein içeren ve Eylül ayında Novorossiysk'tan FOB teslim edilecek yeni mahsul Rus buğdayının fiyatı bir haftada 5 dolar düşerek 215 dolar/tona geriledi.

SovEkon verileri de düşüş eğilimini gösteriyor.

Yüzde 12,5 proteinli Rus buğdayının FOB fiyatı bir önceki hafta 224-226 dolar/ton seviyesinde bulunurken, geçen hafta sonunda 220-222 dolar/tona geriledi.

Böylece Rus buğdayında ihracat fiyatları aşağı yönlü seyrini sürdürmüş oldu.

Buğday ucuzlarken navlun 10 dolar arttı

Piyasadaki dikkat çekici gelişme ise buğday fiyatındaki düşüşe karşılık taşıma maliyetinin yükselmesi oldu.

Rylko'nun tahminine göre, yalnızca son bir haftada ortalama navlun maliyeti ton başına 10 dolar arttı.

Sizov ise yeni haftanın başında mevcut navlunların yaklaşık 5 dolar daha yükseldiğini, ancak piyasada yeterli navlun teklifi bulunmadığı için hafta sonu seviyesinin tahmin edilmesinin zor olduğunu belirtti.

Gemilerin kiralanmasına yönelik işlemlerde toplu iptaller yaşandığı da bildirildi.

Bu durum, Rus buğdayının FOB fiyatındaki gerilemenin ithalatçı ülkelere aynı ölçüde daha ucuz buğday olarak yansımayabileceğine işaret ediyor.

Çünkü ürün limanda ucuzlarken, buğdayı ithalatçı ülkeye taşımanın maliyeti yükseliyor.

Rusya Ağustos'ta 2,2 milyon ton buğday ihraç edebilir

Reuters'ın görüştüğü analistlerin tahminlerine göre, 13 Ağustos itibarıyla Rusya'dan yaklaşık 1 milyon ton buğday ihracatı gerçekleştirildi.

SovEkon ise Rusya'nın ağustos ayı buğday ihracatının 2,2 milyon tona ulaşmasını bekliyor. Temmuz ayında ihracat 1,6 milyon ton seviyesindeydi.

Yaşanan liman ve lojistik sorunlarının ardından Rusya Tarım Bakanlığı da devreye girdi. Bakanlık, tahıl ihracatının koordine edilmesi ve sevkiyatların diğer limanlara yönlendirilmesi amacıyla bir koordinasyon merkezi oluşturulması için çalışmalara başladı.

Buğday ihracat vergisi iki kattan fazla artıyor

Rusya'da ihracat maliyetini etkileyecek bir başka gelişme de buğday ihracat vergisinde yaşandı. Rusya Tarım Bakanlığı, 19-25 Ağustos dönemi için buğday ihracat vergisinin 721,1 ruble/ton olarak uygulanacağını açıkladı. Mevcut vergi 326,6 ruble/ton seviyesinde bulunuyordu. Böylece buğday ihracat vergisi bir haftada iki kattan fazla artırılmış olacak.

Rus çiftçisi buğdayını satmak istemiyor

İhracattaki sıkıntılar Rusya'nın iç piyasasına da yansıyor. Yeni mahsulün giderek daha fazla piyasaya çıkması ve ihracat kanallarının sınırlanması nedeniyle iç piyasadaki tahıl fiyatları düşmeye devam ediyor.

SovEkon verilerine göre Rusya'nın Avrupa bölümünde:

3. sınıf buğday: 325 ruble düşüşle 11.450 ruble/ton

4. sınıf buğday: 350 ruble düşüşle 11.025 ruble/ton

seviyesine geriledi.

Piyasada çiftçi ile alıcıların beklentilerinin de ayrıştığı görülüyor.

Değirmenciler fiyatların daha fazla düşmesini beklerken, Rus çiftçiler mevcut düşük fiyatlardan mümkün olduğunca ürün satmamaya çalışıyor.

Ayçiçeğinde de sert düşüş

Rusya'daki fiyat baskısı yalnızca buğdayla sınırlı kalmadı.

Güney bölgelerinde hasadın başlamasının hemen öncesinde ayçiçeğinin ortalama fiyatı 5.725 ruble düşerek 33.575 ruble/tona geriledi.

Soya fasulyesi de 600 ruble düşüşle 33.900 ruble/ton seviyesine indi.

Ayçiçek yağı iç piyasa fiyatı 101 bin ruble seviyesinde kalırken, ihracat fiyatı ise 15 dolar artarak FOB 1.380 dolar/tona yükseldi.

Ağustos ayı ayçiçek yağı ihracat vergisi de temmuzdaki 3.294,2 rubleden 7.748 rubleye çıkarıldı.

Rusya'daki gelişme Türkiye açısından neden önemli?

Türkiye'de bu yıl buğday üretiminde verimin yüksek olması ve güçlü rekolte beklentisi nedeniyle ithalat şu aşamada piyasanın ana gündeminde bulunmuyor. Bu nedenle Rusya'daki gelişmelerin Türkiye açısından önemi doğrudan ithalat ihtiyacından çok, Karadeniz ve dünya buğday fiyatları üzerindeki etkisinden kaynaklanıyor.

Rusya'da yeni mahsulün piyasaya girmesiyle birlikte artan arz ve limanlardaki sevkiyat sorunları, Rus buğdayının FOB fiyatını aşağı çekiyor. Bu durum dünya piyasalarında fiyatların yükselmesini sınırlayabilecek bir unsur olarak öne çıkıyor.

Ancak diğer taraftan Karadeniz'deki güvenlik sorunları, limanların devre dışı kalması, gemi kiralamalarındaki iptaller ve hızla yükselen navlun maliyetleri ters yönde bir risk oluşturuyor.

Türkiye açısından asıl dikkat edilmesi gereken nokta da burada ortaya çıkıyor. İç piyasada buğday arzının güçlü olduğu bir dönemde Rusya kaynaklı FOB fiyat düşüşünün devam etmesi, dünya fiyatlarını ve dolayısıyla Türkiye'deki piyasa beklentilerini baskılayabilir.

Buna karşılık Karadeniz'deki sevkiyat sorununun büyümesi ve navlun maliyetlerinin daha da yükselmesi halinde küresel fiyat dengesi yeniden değişebilir.

Dolayısıyla Rusya'daki gelişmeleri Türkiye açısından bugün “ithalat ucuzlar mı?” sorusundan çok, “Karadeniz'deki fiyat hareketi hasat dönemindeki Türk çiftçisinin buğday fiyatını nasıl etkiler?” sorusuyla takip etmek gerekiyor.

Arpa ise aylık ortalamada güçlü yükselmesine rağmen son işlem gününde bir önceki günlük ortalamanın altında kaldı.

Bu haber de dikkatinizi çekebilir → Rus buğdayında savaş dengeleri değiştirdi! Buğday ucuzluyor, navlun yükseliyor

Ekmeklik buğday 15 bin TL sınırında

14 Ağustos itibarıyla ekmeklik buğdayın ticaret borsaları ortalama fiyatı 14.988 TL/ton olarak gerçekleşti.

Bir önceki günlük ortalama 14.817 TL/ton seviyesindeydi. Buna göre ekmeklik buğdayda günlük artış 171 TL/ton, yaklaşık yüzde 1,15 oldu.

10-14 Ağustos haftasında ortalama fiyat 15.247 TL/ton seviyesine yükseldi. Önceki haftalık ortalama 15.044 TL/tondu.

Haftalık bazda artış: 203 TL/ton – yüzde 1,35 olarak gerçekleşti.

Ağustos ayının ilk 14 günlük döneminde ise ekmeklik buğday ortalaması 15.145 TL/ton oldu. Bir önceki aylık karşılaştırma verisi 14.380 TL/tondu.

Buna göre aylık ortalamadaki artış 765 TL/ton, yaklaşık yüzde 5,3 seviyesinde gerçekleşti.

Bu tablo, ekmeklik buğdayda fiyatların 15 bin TL/ton çevresinde tutunmaya çalıştığını gösteriyor.

Makarnalık buğday 16 bin TL'nin üzerinde

Makarnalık buğdayda fiyat seviyesi ekmeklik buğdaya göre daha güçlü kalmaya devam ediyor.

14 Ağustos günlük ortalaması 16.251 TL/ton olurken, önceki veri 16.110 TL/ton seviyesindeydi.

Günlük artış yaklaşık yüzde 0,9 oldu.

Haftalık ortalama ise 16.215 TL/ton seviyesine çıktı. Önceki haftada bu rakam 16.051 TL/tondu.

Ağustos ayının ilk yarısındaki ortalama 16.133 TL/ton olarak gerçekleşirken, önceki dönem ortalaması 15.178 TL/ton seviyesindeydi.

Bu da aylık karşılaştırmada 955 TL/tonluk, yaklaşık yüzde 6,3'lük yükselişe işaret ediyor.

Makarnalık buğday böylece 16 bin TL/ton seviyesinin üzerinde kalmayı sürdürüyor.

Arpa günlükte geriledi, aylıkta yüzde 8,5 yükseldi

Arpada ise farklı bir görünüm var.

14 Ağustos günlük ortalama fiyatı 12.346 TL/ton oldu. Önceki günlük veri 12.499 TL/tondu.

Buna göre arpa son işlem gününde 153 TL/ton, yaklaşık yüzde 1,2 geriledi.

Haftalık ortalama ise neredeyse yatay kaldı.

10-14 Ağustos döneminde arpa ortalaması 12.611 TL/ton, önceki haftada ise 12.600 TL/ton olarak gerçekleşti.

Ancak aylık görünüm çok daha farklı.

Ağustosun ilk 14 gününde arpa ortalaması 12.605 TL/ton seviyesine yükseldi. Önceki aylık veri 11.617 TL/tondu.

Böylece aylık ortalamada yaklaşık 988 TL/tonluk ve yüzde 8,5'lik yükseliş meydana geldi.

Yani arpada kısa vadeli fiyat geri çekilmesine rağmen orta vadeli fiyat seviyesi önceki dönemin belirgin şekilde üzerinde bulunuyor.

Mısırda hareket sınırlı

Mısır fiyatları diğer ürünlere göre daha sakin seyrediyor.

14 Ağustos günlük ortalama fiyatı 13.331 TL/ton, önceki günlük ortalama ise 13.328 TL/ton oldu.

Günlük fark yalnızca 3 TL/ton.

Haftalık ortalama 13.362 TL/ton seviyesine yükselirken önceki haftada 13.279 TL/ton olarak gerçekleşmişti.

Haftalık artış yaklaşık yüzde 0,6.

Aylık karşılaştırmada ise mısır ortalaması 12.924 TL/tondan 13.320 TL/tona çıktı.

Artış 396 TL/ton, yaklaşık yüzde 3,1 oldu.

Bu rakamlar, mısırda fiyat hareketinin buğday, arpa, yulaf ve çavdara kıyasla daha sınırlı kaldığını ortaya koyuyor.

İlgili Haber → Mısırın fiyatı değil, çiftçinin geleceği açıklanacak

Yulafta aylık artış yüzde 10'u geçti

Yulaf fiyatlarındaki yükseliş ise dikkat çekici boyuta ulaştı.

14 Ağustos günlük ortalama fiyatı 16.568 TL/ton oldu. Önceki günlük ortalama 16.103 TL/tondu.

Günlük artış 465 TL/ton, yaklaşık yüzde 2,9.

Haftalık ortalama 15.813 TL/tondan 16.357 TL/tona çıktı.

Haftalık artış yaklaşık yüzde 3,4 olarak gerçekleşti.

Ağustosun ilk yarısında ortalama fiyat 16.085 TL/ton olurken, önceki dönem ortalaması 14.537 TL/tondu.

Böylece yulafta aylık karşılaştırmada 1.548 TL/tonluk, yaklaşık yüzde 10,7'lik yükseliş yaşandı.

En sert hareket çavdarda

Hububat grubunda en dikkat çekici fiyat hareketlerinden biri çavdarda görüldü.

14 Ağustos günlük ortalama fiyatı 13.431 TL/ton olarak gerçekleşirken, önceki günlük ortalama 12.738 TL/ton seviyesindeydi.

Günlük artış: 693 TL/ton – yüzde 5,4

Haftalık ortalama ise 12.452 TL/tondan 13.823 TL/tona yükseldi.

Bu da yalnızca bir haftada yaklaşık yüzde 11'lik artış anlamına geliyor.

Ağustosun ilk yarısındaki ortalama da 11.813 TL/tondan 13.137 TL/tona çıktı.

Aylık karşılaştırmada çavdardaki yükseliş yaklaşık yüzde 11,2 oldu.

Ağustosun ilk yarısında hangi ürün ne kadar arttı?

Aylık ortalamalar karşılaştırıldığında tablo şöyle oluştu:

• Çavdar: +%11,2
• Yulaf: +%10,7
• Arpa: +%8,5
• Makarnalık buğday: +%6,3
• Ekmeklik buğday: +%5,3
• Mısır: +%3,1

Bu sıralama, Ağustos'un ilk yarısında hububat piyasasındaki yükselişin bütün ürünlere eşit dağılmadığını gösteriyor.

Özellikle çavdar ve yulafta çift haneli artışlar görülürken, mısırın daha yatay bir seyir izlemesi dikkat çekiyor.

Çiftçi açısından tablo ne söylüyor?

Üretici açısından yalnızca fiyatın yükselmesi değil, bu fiyatın üretim maliyetleri karşısındaki seviyesi önem taşıyor.

Bu nedenle hububat fiyatlarındaki artışın tek başına “üretici kazandı” şeklinde değerlendirilmesi doğru olmayacaktır.

Ancak ticaret borsası verileri, Ağustos'un ilk yarısında özellikle yulaf, çavdar ve arpada fiyat seviyelerinin önceki döneme göre belirgin şekilde yukarı taşındığını, buğdayda daha kontrollü bir yükseliş yaşandığını, mısırda ise hareketin sınırlı kaldığını gösteriyor.

Önümüzdeki dönemde piyasada hasat miktarı, TMO alımları, sanayicinin talebi, ithalat politikaları ve yem sektörünün hammadde talebi fiyatların yönü açısından belirleyici olacak.

Ağustosun ilk yarısındaki tabloya göre hububat piyasasında genel yön yukarı olmakla birlikte, ürünler arasındaki fiyat ayrışması giderek belirginleşiyor.

Tarımdan Haber’in Facebook hesabında paylaşılan güncel et kesim fiyatları haberinin altına Türkiye’nin farklı bölgelerinden çok sayıda üretici kendi bölgesindeki kesim fiyatını yazdı.

Türkiye genelindeki güncel dana ve kuzu kesim fiyatları, UKON verileri ve sahadan gelen karkas fiyatları Et kesim fiyatları 2026 sayfasında düzenli olarak güncelleniyor.

Bu haber de dikkatinizi çekebilir → Besiciden ESK'ye dikkat çeken çağrı: İthal hayvanın kilosu 350 TL'ye çekilsin

Yorumlarda öne çıkan tablo, dana karkas fiyatlarının tek bir seviyede oluşmadığını ve bölgeden bölgeye ciddi farklılık gösterdiğini ortaya koydu.

Şuhut’ta 580 TL de var 650 TL de

Afyonkarahisar’ın Şuhut ilçesi için gelen yorumlarda farklı rakamlar dikkat çekti.

Bir üretici bölgede fiyatların 580-600 TL bandında olduğunu ve kendi danasını 610 TL’den kestirdiğini belirtirken, başka bir üretici Şuhut için 650 TL fiyat verdi.

Aynı bölge için bu kadar farklı rakamların paylaşılması; hayvanın niteliği, randımanı, kesimhane ve alıcıya göre fiyatların önemli ölçüde değişebildiğini gösteriyor.

Konya’da fiyatlar 570 TL ile 625 TL arasında

Konya’dan gelen yorumlarda da dikkat çekici bir fiyat farkı bulunuyor.

Bir üretici Konya için 570 TL fiyat verildiğini belirtirken, Beyşehir’den bir başka üretici danasını 625 TL’den kestirdiğini ifade etti.

Konya Ereğli’den gelen bir yorumda ise fiyatların 580 TL seviyesinde olduğu belirtildi.

Böylece yalnızca Konya ili içerisinde bile bildirilen rakamlar 570 TL ile 625 TL arasında değişti.

Amasya 640-650 TL, Çorum 620 TL, Elazığ 650 TL

Diğer bölgelerden gelen saha fiyatları da şu şekilde oluştu:

• Amasya: 640-650 TL
• Çorum: 620 TL
• Elazığ: 650 TL
• Bilecik: 600-620 TL
• Edirne: 620 TL

Lokasyon belirtmeden yorum yapan bazı üreticiler de 615 TL, 615-630 TL ve 650 TL seviyelerinde kesim yaptırdıklarını belirtti.

Bir üretici ise düve kesim fiyatının 620 TL olduğunu ifade etti.

Kuzuda 710-740 TL bandı öne çıkıyor

Kuzu karkas fiyatlarıyla ilgili paylaşımlarda ise daha yüksek rakamlar dikkat çekti.

Bir üretici dana karkas fiyatının 615-630 TL, kuzu karkas fiyatının ise 710-740 TL arasında olduğunu belirtti.

Başka bir yorumda İzmir için 735 TL, Denizli için ise 720 TL kuzu karkas fiyatı paylaşıldı.

Besicinin asıl tepkisi yem fiyatlarına

Yorumlarda dikkat çeken bir başka konu ise karkas fiyatından çok üretim maliyetleri oldu.

Bazı üreticiler, Kurban Bayramı öncesinde karkas fiyatının 630 TL seviyesinde olduğunu hatırlatarak mevcut fiyatların gerçek anlamda bir artış olarak değerlendirilemeyeceğini savundu.

Bir üretici, “Kurbanda yem 600 liraydı, şimdi 1000 lira. Ete 20 lira zam gelmiş seviniyorlar” ifadeleriyle yem maliyetlerindeki artışa dikkat çekti.

Başka bir üretici ise yemin 1100 TL seviyesine çıktığını belirterek, 580-600 TL bandındaki karkas fiyatının üretici açısından yeterli olmadığını savundu.

Yorumlarda sıkça tekrar edilen ortak görüş şu oldu:

Karkas fiyatı artsa bile yem ve diğer girdi maliyetleri daha hızlı arttığı için besicinin kazancı artmıyor.

“Makas besici aleyhine açılıyor”

Bazı üreticiler karkas et fiyatı ile kasap ve perakende fiyatları arasındaki farkın giderek büyüdüğünü savundu.

“Besici aleyhine makas gittikçe açılıyor” ve “zarar zarar zarar” şeklindeki yorumlar, üreticinin fiyat artışından çok maliyet-fiyat dengesine odaklandığını gösterdi.

Bu nedenle piyasadaki asıl tartışma artık yalnızca “Dana karkas kaç TL oldu?” sorusundan ibaret değil.

Besicinin cevabını aradığı temel soru şu: Karkas fiyatındaki artış, yem ve diğer üretim maliyetlerindeki artışı karşılıyor mu?

Saha fiyatları 570-650 TL bandına işaret ediyor

Tarımdan Haber’in paylaşımına gelen ve lokasyon ile fiyat bilgisi içeren yorumlar birlikte değerlendirildiğinde, dana karkas fiyatlarında sahada 570 TL ile 650 TL arasında geniş bir bant oluştuğu görülüyor.

Ancak bu rakamlar resmi veya temsilî bir Türkiye ortalaması değil; üreticilerin kendi bölgelerinden bildirdiği saha fiyatlarından oluşuyor.

Buna rağmen yorumların ortaya koyduğu tablo önemli: Aynı gün ve aynı ürün için Türkiye’nin farklı bölgelerinde 80 TL’ye kadar ulaşan fiyat farkı oluşabiliyor.

Üreticilerin verdiği rakamların yanında yem maliyetlerine yönelik yoğun tepki ise besicilikte asıl sorunun yalnızca satış fiyatı değil, hızla yükselen üretim maliyetleri olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor.

Tarım Politikaları Uzmanı Ergin Kahveci, Hollanda'daki son gelişmeleri değerlendirerek çiftçilerin yaşadığı endişelere dikkat çekti.

Kahveci, Hollanda'da çiftçilerin azot azaltım politikalarına karşı protestolar düzenlediğini belirterek, eylemlerin özellikle Kuzey Brabant bölgesindeki 5 hayvancılık işletmesiyle ilgili kararın ardından yoğunlaştığını kaydetti.

5 çiftliğin doğa izinleri tartışmanın merkezinde

Kuzey Brabant yönetimi, hassas Natura 2000 alanlarının yakınında bulunan 5 hayvancılık işletmesinin doğa izinlarını geri çekmek için süreci başlatacağını açıkladı.

Eyaletin 17 Temmuz'da yaptığı resmi açıklamaya göre süreç en geç 1 Ekim 2026'da bir taslak kararla başlayacak. Kararın arkasında çevre kuruluşlarının başvuruları ve Doğu Brabant Mahkemesi'nin 16 Nisan 2025 tarihli kararı bulunuyor. Eyalet yönetimi ise mahkeme kararlarını uygulamak ve mevcut yasal çerçeve içerisinde hareket etmek zorunda olduğunu belirtiyor.

Karardan etkilenen işletmeler arasında kanatlı hayvancılık yapan çiftlikler de bulunuyor.

Üreticiler ise işletmelerinde azot ve amonyak emisyonunu daha da azaltmaya yönelik hazırladıkları planların yeterince dikkate alınmadığını savunuyor.

Karardan etkilenen üreticilerden biri Hollanda tarım basınına yaptığı açıklamada, 2025 sonunda amonyak emisyonunu ciddi ölçüde azaltmaya yönelik plan sunduklarını ancak alınan kararın bu çalışmaları fiilen karşılıksız bıraktığını ifade etti.

Çiftçilerin endişesi: Bugün 5 işletme, yarın kaç çiftlik?

Ergin Kahveci'nin değerlendirmesine göre çiftçilerin tepkisi yalnızca söz konusu 5 işletmenin geleceğiyle sınırlı değil.

Üreticiler bu kararın Natura 2000 alanlarının yakınında faaliyet gösteren başka hayvancılık işletmeleri açısından da emsal oluşturmasından endişe ediyor.

Nitekim protestoları organize eden çiftçi platformlarının açıklamalarında da benzer bir endişe öne çıkıyor. Protestocular, geri alınamaz nitelikte olduğunu düşündükleri işletme izinlerinin sonradan iptal edilebilmesinin tarımsal yatırımlar açısından hukuki güvenliği zedeleyeceğini savunuyor.

Temmuz sonunda başlayan eylemlerin ardından 14 Ağustos'ta Den Bosch'ta ulusal bir eylem düzenlenmesi planlandı. Protestoların taleplerinden biri de Brabant'taki 5 işletmenin doğa izinlerinin korunması oldu.

Konu siyasi gündeme de taşındı. Kuzey Brabant Eyalet Meclisi, 5 işletmenin izinlarının olası geri çekilmesini görüşmek üzere 14 Ağustos'ta olağanüstü toplantı kararı aldı.

Hollanda tarımda azot emisyonunu yüzde 42-46 azaltmak istiyor

Çiftçilerin asıl endişesini artıran gelişme ise Hollanda'nın uzun vadeli azot politikası.

Hollanda hükümetinin açıkladığı programa göre tarım sektörünün amonyak kaynaklı azot emisyonunun 2019 seviyesine göre 2035 yılına kadar yüzde 42 ila 46 azaltılması hedefleniyor.

2030 yılı için tarıma yönelik ara hedef ise yüzde 23-25 olarak belirlenmiş durumda.

Yeni sistemde 2035'ten itibaren çiftliklerin ne kadar amonyak ve sera gazı salabileceğine ilişkin işletme bazlı standartların uygulanması öngörülüyor. Süt sığırcılığı için standart üzerinde çalışılırken domuz, kanatlı ve buzağı işletmelerine ilişkin standartların daha sonra belirlenmesi planlanıyor.

Hedef tutmazsa hayvan haklarında kesinti gündeme gelebilecek

Hollanda hükümetinin programındaki en dikkat çekici maddelerden biri ise 2035 hedefinin tutturulamaması halinde devreye girebilecek yaptırım.

Hükümet programında, 2035 azot hedefinin gerçekleştirilememesi halinde son çare olarak tarım işletmelerinin hayvan veya fosfat haklarında kesintiye gidilebileceği açıkça belirtiliyor.

Hükümet ayrıca Natura 2000 alanları ve diğer hassas doğa bölgeleri çevresinde daha hedefli tedbirler uygulamayı planlıyor. Haziran ayında açıklanan yeni pakette çiftliklerin emisyonlarını azaltması, bazı işletmelerin gönüllü olarak faaliyetlerini sonlandırması ve hayvan haklarının devrinde azaltıma gidilmesi gibi araçlar da yer alıyor.

Kahveci: Çiftçiler bütün yükün üreticinin üzerine bırakıldığını düşünüyor

Ergin Kahveci, Hollandalı çiftçilerin tepkisinin yalnızca teknik bir azot emisyonu tartışması olarak değerlendirilmemesi gerektiğini belirtti.

Kahveci'ye göre üreticiler, diğer kirletici unsurların yeterince dikkate alınmadığını ve çevresel yükümlülüklerin tarım ve hayvancılık sektörü üzerinde yoğunlaştığını düşünüyor.

Ancak Hollanda hükümetinin resmi programında tarım dışındaki sektörler için de emisyon azaltım hedefleri bulunuyor. Hükümet, 2035'e kadar sanayi için amonyak emisyonunda yüzde 50, ulaşım için ise azot oksit emisyonunda yüzde 50 azaltım hedefliyor.

Dolayısıyla tartışmanın önemli noktalarından biri, diğer sektörlere de hedef konulup konulmadığından ziyade, bu politikaların sahadaki yükünün sektörler arasında nasıl dağıldığı konusunda çiftçiler ile hükümet arasındaki görüş ayrılığı.

“Gıda üretimi açısından varoluşsal bir tehdit”

Kahveci, bazı çiftçilerin azot politikalarının hayvancılığı küçülteceğini ve bunun gıda üretimini de olumsuz etkileyeceğini düşündüğünü belirtti.

Protestoları organize eden SamenOptrekken platformunun açıklamalarında da benzer şekilde mevcut azot politikasının yalnızca çiftçileri değil, gıda güvenliğini, kırsal ekonomiyi ve kırsal yaşamı tehdit ettiği savunuluyor.

Kahveci ayrıca çiftçiler arasında, tarım sektörüne yönelik bu politikaların küresel ölçekte geleneksel hayvansal üretimin azaltılması ve yapay/aşırı işlenmiş gıdaların yaygınlaştırılması yönündeki daha geniş bir dönüşümün parçası olduğu görüşünün de bulunduğunu ifade etti.

Bu görüş, Hollanda hükümetinin azot politikasına ilişkin resmi gerekçesinden farklılık gösteriyor. Hollanda hükümeti uygulamaları Natura 2000 alanlarının korunması, doğanın iyileştirilmesi ve azot emisyonlarının azaltılması hedefleriyle gerekçelendiriyor.

Hollanda'daki tartışma çiftlikten daha büyük

Hollanda'daki son protestolar böylece 5 hayvancılık işletmesinin geleceğinden daha geniş bir tartışmaya dönüşmüş durumda.

Bir tarafta Natura 2000 alanlarını korumak ve azot emisyonlarını azaltmak isteyen hükümet ve eyalet yönetimleri bulunurken, diğer tarafta üretimlerini sürdürebilmek, yatırımlarının ve mevcut izinlerinin hukuki güvencesini korumak isteyen çiftçiler yer alıyor.

Ergin Kahveci'nin dikkat çektiği tartışmanın temelinde ise şu soru bulunuyor: Çevresel hedeflere ulaşılırken çiftçinin üretimde kalması ve Avrupa'nın gıda üretim kapasitesinin korunması nasıl sağlanacak?

TMO'nun 19 Haziran tarihli hububat ve bakliyat piyasa göstergelerine göre, ekmeklik buğday, makarnalık buğday, yemlik arpa, mısır, çeltik ve bakliyat ürünleri serbest piyasa fiyatları ile borsa fiyatları karşılaştırmalı olarak yayınlandı. Aynı zamanda ürünlerin dünya piyasa verileri de paylaşıldı. Bir bakışta, piyasa verileri hakkında bilgi sahip olmanız için TMO piyasa göstergelerini sizler için derledik.

Fidan, Çavuşçugöl Mahallesi'nde 15 gün öncesine kadar ahırlarında Şap vakası olmadığını, ancak son iki haftadır hastalıkla boğuştuklarını dile getirdi. Bu durum, salgının coğrafi yayılımının devam ettiği ve bazı bölgelerde yeni vakaların ortaya çıktığı endişesini güçlendirdi.

Süt Verimi Yarıya İndi, Hayvanlar Kesime Gitti

Genç üretici Fidan, Şap hastalığının işletmelerine verdiği doğrudan zararı şu ifadelerle aktardı: "Süt verimimiz yarı yarıya düştü. Gebe hayvanlarımız maalesef buzağılarını attı. Hastalık nedeniyle besilik hayvanlarımızı henüz kesimliğe gelmeden, zorunlu olarak kestirmek zorunda kaldık."

Talha Emin Fidan, bütün bu kayıplar karşısında Tarım ve Orman Bakanlığı’ndan tek bir beklentileri olduğunu belirtti: "Bu hastalığa kesin bir çözüm bulunsun. Bir daha böyle bir durumla karşılaşmak istemiyoruz."

Konya'dan gelen bu üzücü tablo, Bakanlığın uyguladığı yoğun aşılama ve karantina süreçlerine rağmen, virüsün bazı yerleşim yerlerinde yeni görülmeye devam ettiğini ve hastalığın, üreticiye çok yüksek bir finansal bedel ödettiğini bir kez daha gözler önüne serdi.

ÇİFTÇİ ZİRAAT BANKASI'NDAN UZAKLAŞTIRILMAK İSTENİYOR!

Umutlu, hazine destekli tarımsal kredilerde faiz oranlarında artışa gidilmesinin çiftçiyi Ziraat Bankası’ndan uzaklaştırarak, özel bankaların kucağına iteceğinin altını çizdi. Özellikle hazine destekli traktör kredilerinin çiftçinin traktör ihtiyacından ziyade ucuz finansmana ulaşmada bir araç olarak kullanıldığını bildiren Umutlu, “Çiftçi yaşamsal döngüsünü ucuz finansman kaynakları ile sağlayabiliyor. Traktör kredileri de bunun başında geliyordu. Burada şartların zorlaştırılmasını ben çiftçinin bile isteyerek özel bankaların kucağına itilmesi olarak okuyorum” dedi.

FAİZ KARARI TARIMSAL SERMAYE TRANSFERİNİN İLK ADIMI!

Bu kararı aynı zamanda tarımsal sermaye transferinin de ilk adımı olarak gördüğünü ifade eden Umutlu, faiz kararının çiftçinin ihtiyacının üstünde traktör alımının önüne geçileceği şeklinde bir değerlendirmenin ise çok yüzeysel bir bakış olduğunun altını çizdi.

Traktör piyasasında bir şişkinlik olduğunu, bunu bir sektör temsilcisi olarak söylediğini dile getiren Umutlu, hükümetin faiz kararı ile müdahale etmese de sektörün iç dinamikleri ile sağlıklı büyüme trendine kavuşacağını bildirdi. Ancak faiz kararının iyi okunması gerektiğinin altını çizdi.

Hasat edilmeyen ürünlerin imhasının uzamasında, greyder şoförlerinin vicdanen rahatsız olup işi yavaşlatmalarının etkili olduğu ifade ediliyor.

Ekim yapan çiftçiler, ürünün hasat edilerek kurumlara bağışlanmasını talep etse de Tarım Bakanlığı bu öneriyi kabul etmedi. Bakan Yumaklı’nın ise çiftçilerle görüşmesinde, ekili alanın hasadına kesinlikle izin verilmeyeceğini söylediği belirtiliyor.

Ancak videonun ardından ortadan kaybolan Vural, Nevşehir’de patates üreticilerinin yaptığı basın açıklamasına bile katılmamıştı.

Haftalar sonra A Haber’de ortaya çıkan çiftçi, muhabirin sorularını yanıtlarken patateslerin Dubai’ye ihraç edildiğini söyledi. Çiftçi Vural, daha önce videoda dile getirdiği sorunların hiçbirine değinmezken, çiftçinin zararda olduğunu belirttiği anda da röportaj kesildi.

Tarım sektöründe 22 yıldır aynı koltukta oturan Bayraktar’ın, çiftçinin yaşadığı zorlukları yerinde görmek üzere yaptığı bu ziyarette toprağa bile basmaktan kaçınması, sosyal medyada ve kamuoyunda eleştirilere neden oldu. Çiftçiler, yıllardır çözüm bekleyen sorunlarına karşılık sembolik ziyaretler ve göstermelik açıklamalarla karşılaştıklarını dile getirerek tepki gösterdi.

Siz de düşüncelerinizi paylaşın, galoşlu tarla ziyaretini nasıl değerlendiriyorsunuz? Yorumlarınızı haberin altına bekliyoruz.

Türkiye'nin Yerli Koyun Irkları Listesi

1. Akkaraman
2. Morkaraman
3. Kangal Akkaraman
4. İvesi
5. Dağlıç
6. Kıvırcık
7. Sakız
8. Orta Anadolu Merinosu
9. Anadolu Merinosu
10. Karacabey Merinosu
11. Karayaka
12. Ramlıç
13. Pırlak
14. Pırit
15. Karya
16. Polatlı Koyunu
17. Bafra Koyunu
18. Şavak Akkaraman
19. Tahirova
20. Koçeri
21. Zom
22. Karakaş Koyunu
23. Eşme Koyunu
24. Norduz Koyunu
25. Gökçeada
26. Acıpayam
27. Malya
28. Hemşin
29. Herik
30. Tuj
31. Karagül
32. Güney Karaman
33. Çine Çaparı

Hüseyin Yağız, yaşadıklarını şöyle anlattı: "27 yıldır Aydın Tarım Kredi ortağıyım. Ekim ayında gittim yonca tohumu aldım. 3 torba tohum aldım. 8100 lira para verdim. Bana fatura vermediler. Yan tarladaki komşum açık tohum aldı onunki çıktı benim tohum çıkmadı.

Tarım Kredi Müdürünün yanına gittim. Tohumda sorun var dedim. Müdürde firmayı aradı. Firmanın elemanı geldi ondan daha güzel olacak acele etme dedi. Geçen hafta yine gittim, firma gelmedi. İki gün daha sabret dediler. Bana firmanın numaralarını veriyorlar. Ben firmadan tohum almadım. Ben Tarım Kredi'den tohum aldım. Faturamı istedim. Yoncada destek var. fatura yok ben desteği nasıl alacam.

Ben faturayı ısrar edince keşmeyi unutmuşuz dediler. El altından tohum mu satıyorsunuz? Çıkış fişi kesilen bir malın faturası olmaz mı? Bu tohumu belgesiz satma yetkisi nereden geliyor? Faturam olmuş olsaydı Tarım ilçeden zarar ziyan tespit ettirip ben bu zararı karşılatırdım"

ÇİFTÇİDEN DİLAN POLAT TEPKİSİ: KEŞKE EKMESEYDİM!

Bursa’da çiftçilik yapan Sinan Çiftçi, geçen sene 25 liradan sattığı salçalık biberi bu sene 5 liraya bile satamadığını belirterek, tepkisini çektiği bir video ile dile getirdi. “Salçalık biber geçen sene 25 liraydı bu sene 5 liraya alan yok” diyen Çiftçi, “Görüyorsunuz cam gibi çok güzel. İşçilik maliyetini bile karşılamıyor. Geçen seneye göre girdi maliyetleri 3 katına yükseldi. Şimdi diyorlar ki neden ektin? Keşke ekmeseydin. Evet, haklılar keşke ekmeseydim. Domates biber ekmek yerine keşke Dilan Polat gibi bir güzellik merkezi açsaydım. Keşke Engin Polat gibi kara para aklasaydım” dedi.

Bakan Yumaklı, ‘Kenevir ektiniz ne yapacağız?’ derken, Bestil ‘Önümüzü açacaksınız’ karşılığını verdi.

CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN: KENEVİR ÜRETİMİNE YENİDEN BAŞLIYORUZ

Cumhurbaşkanı Erdoğan, 2019 yılında yaptığı bir konuşmada kenevir üretiminin yeniden başlamasıyla ilgili çalışmaların başlatıldığını belirterek, "Bize dost görünen düşmanlar ülkemden kenevir üretimini aldı. Biz keneviri ithal ediyoruz. Kenevire dayalı yapılması gereken şeyler varsa ithal ürünlerle yapılıyor. Gıda Tarım Bakanlığı bu konuda çalışmalara başlıyor. Birilerinin bu işi başlatması lazımdı. Şu anda biz de bunun çalışmasını yapıyoruz." demişti. 

KONYA'DA DA KENEVİR ÜRETİMİNE İZİN VERİLMİŞTİ!

Kenevir üretimi ile ilgili Konya'da da gerekli izinler verilmişti. Bu yıl Konya/Çumra ilçesinde 20 dekar alanda uzun bir aradan sonra ilk kez kenevir ekimi gerçekleştirilmişti. 

HAYVANLAR DAHA AĞIR GELMESİ İÇİN GEMİLER YIKANMIYOR!

Görgü tanıkları hayvanların üzerinde ortalama 25-30 kg gübre bulunduğunu belirtirken, gübre miktarı kadar hayvanın canlı ağırlık kilosu da artıyor. ESK, hayvanın üzerindeki gübreyi de canlı ağırlıktan sayarak üreticiden fazladan para alıyor. Besilik ithalatının özel sektör tarafından yapıldığı dönemde böyle bir durumun yaşanmadığı, gemilerin en az iki kere yıkandığını ancak mevcut durumda hayvanların canlı ağırlık kilosunun daha ağır gelmesi için gemilerin bilerek yıkanmadığı kaydediliyor. 

ÜRETİCİ GÜBRENİN KİLOSUNA 192 LİRA ÖDÜYOR!

İthal besilik dananın, canlı ağırlık fiyatı 6 dolar yani 192 liradan üreticiye satıldığı düşünülürse, 30 kg gübrenin karşılığı 5760 lira ediyor. Bu rakam da üreticinin nasıl soyulduğunu gözler önüne sererken, birilerinin de buradan nasıl bir vurgun yaptığını ortaya koyuyor.

Üreticiler, hayvanların üzerindeki yoğun gübreden dolayı tepki gösterirken, Et ve Süt Kurumu'nun buradaki gübre vurgununa sessiz kalması dikkat çekiyor. 

ZY Traktör Yönetim Kurulu Başkanı Önder Yol, StoryBox’a elektrikli traktörün üretim sürecini anlattı. Önder Yol, elektrik traktörün dönemin Cumhurbaşkanı Başdanışmanlarından Davut Kavranoğlu’nun kendisini arayıp bir elektrikli traktör istemesiyle başladığını belirterek, “Bunu yapmaya karar verdik. TAGEM aracıyla bir traktör teslim ettiler. 21 iş gücü içinde elektrikli hale getirdik. Bugün yaptıklarımızla o bisiklet gibi kalacak ama zamanında yapılmış iyi bir projeydi” dedi.