Dünyada tarım milliyetçiliği!

Bu konuya girmeden buğday ve hayvancılıkla ilgili gelişmeleri yazayım.

***Buğday ithalat yapan ülkeler alternatif tahıl tedarikçileri arıyor. Özellikle, Ukrayna buğdayına bağımlı olan ülkeler alternatif tedarikçiler arıyor.. Ukrayna’ da geçen yılın yarısı kadar buğday ve mısır ekmesi bekleniyor. Arz boşluğunu doldurmaya yardımcı olmak için beklenmedik bir ülke var. Hindistan, Mart ayı sonuna kadar 24 milyon tondan fazla (buğday) rezervi olması bekleniyor. Bakalım Hindistan Hükümeti gelecek sezon için ne yapmaya karar verecek. Hint buğdayının kalitesi arttı. Bazı çeşitler pizza hamuru ve makarna üretimi için bile uygundur.

**Bakalım hangi ülkeler Hindistan’ ın kapısını çaldı, çalıyor?

*Hayvancılık üreticileri girdi fiyatlarındaki artışın acısını yaşıyor. Yem bitkilerinin maliyeti artıyor. Bunun nedeni ithalat, akaryakıt ve gübredir. Her şeyin fiyatı kontrolden çıkmış gibi görünüyor.

***Zor geçecek 2022 yılı var keşke 2023 Yılını kaybetmesek…

****Dünyada tarım milliyetçiliği!****

****Dünyada ticarette her şeyin mübah olduğu bir dönemden geçiyoruz. Ekonomisi güçlü ülkeler diğer ülkelerin ekonomilerinin gelişmemesi için her türlü oyunları oynuyorlar. Hatta ülkelerin politikalarını belirliyorlar. Üretim planlarını, yol haritalarını değiştiriyorlar. Mevzuatları kendi çıkarlar doğrultusunda düzenletiyorlar. Dışa bağımlılığı bir politika haline getirip o ülkenin halkına bir tercih olarak sunulmasına kadar götürüyorlar.

***En önemlisi bilimi unutturuyorlar. Bilim ışığında kalitesiz bir eğitim sistemi ile ülkeleri baş başa bırakıyorlar. Ahlak, disiplin ve terbiye erozyonunu artırmaya neden oluyorlar.
Okumayı, araştırmayı ve paylaşmayı önlemeğe çalışıyorlar.

***Çiftçiyi kaderleri ile baş başa bırakıyorlar…

***Böylece o ülkeler üretmemeye daha doğrusu üretmeyi bırakmaya başlıyorlar.

Ülkelerin, günü birlik politikalarla, cek ve cak ile zaman geçirmesini sağlıyorlar.

***Covid-19, Rusya’nın Ukrayna’yı işgali ülkeleri uyandırmaya başladı.. Boş raflar, kuyruklar, karaborsa halkın bazı soruları sormasına neden oldu.. İthalat sorgulanıyor. Neden biz üretmiyor, dışarıdan alıyoruz deniyor.

***Dünyamızda özellikle AB ülkelerinde, Covid-19 ve Ukrayna ile Rusya Savaşı ile beraber bazı kavramlar daha fazla gündeme geliyor. Bunlar;

-Gıda Korumacılığı ve Milliyetçilik,

-Hammadde Milliyetçiliği,

-Kaynak Milliyetçiliği,

-Tarım Milliyetçiliği,

-Gıda Milliyetçiliği,

-Tüketici Milliyetçiliği,

-Gastromilliyetçilerin yükselişi

-Gıda Egemenliği….

***COVID-19 Sürecinde Gıda Korumacılığı ve Milliyetçilik…

Koronavirüs salgını, tedarik zincirinde büyük aksaklıklara neden oldu. Bazı sektörlerde sorunlar yaratırken, bazı sektörlerinde büyümesine yol açmıştır. Bu insanları yerel gıda sistemlerinin esnekliğini ve uzun vadede insanları besleme kapasitelerini denetlemeye teşvik etti.

Bazı ülkelerde yiyecek ve içecek ithalat faturası psikolojik sınırını aşarak ülkenin gıda ithalatına aşırı bağımlı olduğunu görüldü. Rakip ülkeler tarımsal sanayilerini düzenlerken, tarımsal tedarik zincirlerini modernize ederken, değer zincirini sağlamlaştırırken ve fiyatları kontrol etmek için piyasayı yönetirken, bu ülkeler gerekli önlemleri almadılar.

**Mevcut gıda korumacılığı bazı şeyler öğretti. O da gıdanın bir ulusal güvenlik sorunu haline gelmesi ve olası açlığı önlemek için gerekli olan ilgili politikaya ve yapısal ve tedarik zinciri güvenlikleştirmesine uygun hale getirilmesi gerektiğidir.

Vietnam ve Çin 2020 yılının Mart Ayında pirinç ihracatını durdurdu.

Rusya ve Kazakistan da bunu izledi ve buğday ihracatını kısaca yasakladı.

Dünyanın dört bir yanında, bazı ülkeler, amansız COVID-19 salgınının ortasında küresel kıtlıklar düşüncesiyle, birincil gıda ihracatlarını stoklamaya başladı. Toplamda, on yedi büyük gıda tedarik ülkesi, pandeminin ilk haftalarında tarımsal ihracata bir tür kısıtlama getirdi. Neyse ki, tarımsal emtia piyasalarındaki spekülatif davranış ve gereksiz ticaret kısıtlamaları getirmesi, gıda fiyatlarında 2007 ve 2008 yıllarında olduğu gibi benzer artışları tetiklemedi.

***Brezilyalı yetkililer pandemi ortasında “tarım milliyetçiliği” konusunda uyardı.

Ülkeler ulusal gıda tedarikini güvence altına almaya çalışırken, Brezilya tarım bakanlığından bir taslak rapor, ülkelerin ihracat kısıtlamaları ve sübvansiyonlar uygulayabileceği konusunda uyardı.

Brezilyalı yetkililer, tarım bakanlığının Reuters tarafından görülen bir taslak raporuna göre, ülkeler yerel gıda kaynaklarını güvence altına almaya çalışırken, koronavirüs (COVID-19) salgınının küresel tarımsal korumacılıkta bir artışa yol açmasını bekliyor.

***Rapor, “tarım milliyetçiliği” fikrine ve pandemi sonrasında ülkelerin ihracat kısıtlamaları, sübvansiyonlar ve diğer politikaları yerli tarım endüstrilerini destekleme olasılığına işaret etti.

Geçen ay, Brezilya Tarım Bakanlığı, ülkeler pandemi sırasında gıda tedarikini güvence altına almaya çalışırken sekiz ihracat pazarına erişim kazandığını veya genişlettiğini söyledi. Pazarlar arasında Mısır, Çin, Fas, Kuveyt, Arjantin, Kolombiya, Endonezya ve Birleşik Arap Emirlikleri yer aldı.

Rapor, Brezilya'yı tarım ürünleri için uygun pazar erişimi sağlamak için daha fazla ticaret anlaşması imzalama da daha fazla ilerlemeye çağırdı. Ayrıca Brezilya'nın ihracat yaptığı ülkeleri ve ürettiği ürün türlerini çeşitlendirmeye çalışması gerektiğini de önerdi.

Raporda ayrıca Brezilya'nın ortaya çıkan/gelişen tüketici eğilimlerine odaklanması ve gıda güvenliği önlemlerini geliştirmesi gerektiği belirtildi. “Gıda, sağlıkla giderek daha fazla eş anlamlı

**Koronavirüs Avrupa'nın gıda milliyetçiliğini yeniden alevlendiriyor..

Bazıları mutfak şovenizmini, AB'nin tek pazarı için bir tehdit olarak görüyor.

Avrupalı ​​gastronasyonalistlerin yeni bir bahanesi var: koronavirüs krizinden kurtulmak.

***Hükümetler, yerel ürünleri yemeyi vatanseverlikle eşitleyen korumacı bir gündemi zorlamak için pandemiyi ele alıyor. Bazıları bu tür mutfak şovenizminin AB'nin tek pazarını tehdit ettiği konusunda uyarıyor.

***Fransa Tarım Bakanı “Gıda vatanseverliği, tarım vatanseverliği için çağrıda bulundu. Vatandaşları, daha pahalı olsalar da Fransız çileklerini ve domateslerini İspanyolların yerine Fransız çileği ve domateslerini satın alarak Fransız çiftçilerinin rekabet gücünü artırmaya teşvik etti.

Diğer ülkeler Fransa'dan daha ileri gitti.

***Polonya hükümeti, sütü Polonyalı çiftçilerden satın almak yerine diğer AB ülkelerinden ithal ettiği için 15 yerli işleyiciyi isimlendirdi ve utandırdı.

***Koronavirüs krizinden etkilenen sektörleri güçlendirmek için yerel gıdalara belirli avantajlar sağlanacak.

Hükümet, 2020'nin ilk çeyreğinde yabancı süt kullanan süt fabrikaları listesinin kaldırılmasından sonra bile çevrimiçi kalan bir açıklamada, "Bu işletmelerin ekonomik vatanseverliği endişeleri artırıyor" dedi.

Polonya Tarım Bakanı şirketlerin yabancı sütün %1’ den daha azını ithal ettiğini ve bunun süt fiyatları üzerinde hiçbir etkisi olmadığını söyleyince hemen Polonya süt ürünleri birliğinin öfkesini çekti.

Birlik, yaptığı açıklamada, "Yüksek kaliteli gıda ihracatıyla gurur duyan ülke, kendi güvenliği için her türlü korumacı girişimden kaçınmalıdır" dedi ve Polonya süt sektörünün süt üretiminin yaklaşık yüzde 30'unu ihraç ettiğini vurguladı.

***Avusturya'da Tarım Bakanı hükümetin gıda için "bölgesel ikramiye" üzerinde çalıştığını duyurdu.

***Avusturya basınında çıkan haberlere göre, yerel gıdalara koronavirüs krizinin vurduğu sektörleri güçlendirmek için belirli avantajlar sağlanacak. Ancak hükümet, bunun uluslararası ticaret ve AB standartlarına uygun olmasını sağlaması gerektiğini de belirtiyor.

***Mart ayından bu yana Fransız hükümeti, yerel taze gıda satın almak için ülkenin süpermarketleri ile görüşüyor. Sonuç olarak, Carrefour ve E.Leclerc gibi en büyük Fransız perakende zincirleri, tedariklerinin neredeyse tamamını yerel çiftliklere kaydırdı.

***İngiltere ve Galler Ulusal Çiftçiler Birliği Başkanı milletvekillerine, mümkün olan her yerde İngiliz gıdasının yüzde 100 tedarik edilmesi için hükümete yazacağını söyledi.

***Benzer çağrılar Portekiz, Yunanistan ve Bulgar bakanlıkları tarafından da yapıldı.

Bu arada, birçok tarım ürününün piyasaları, ulusal karantinadaki restoranların kapanmasıyla sarsıldı. Avrupalıların vatansever bir şekilde yemek yemeleri için daha fazla çağrı yapılmasına neden oldu.

Belçikalılara daha fazla patates kızartması, Fransızlara daha fazla süslü peynir yemeleri söylendi. İngilizlere, arz fazlası ve düşen talep kombinasyonuyla mücadele etmek için (süt içerdiği sürece) daha fazla çay içmeleri söylenecek.

***Ticaret Fuarı

Bu içe dönüş, bazı güçlü figürleri AB tek pazarında adil rekabetin sonuçları konusunda endişelendirdi. Almanya Tarım Bakanı, bakan arkadaşlarını “tüketici milliyetçiliğine” karşı uyardı ve AB ülkelerinin ekonomilerinin toparlanmasına yardımcı olmak için korumacı politikalar uygulamaktan kaçınmaları gerektiğini vurguladı.

Ayrıca sınır ötesi tedarik zincirleri ve malların serbest dolaşımı, vatandaşlara arz güvenliğini garanti etmek için çok önemli diyerek bu yüzden “tüketici milliyetçiliğine” karşı uyarıyor…

Korumacı politikalar uygulamaktan kaçınması gerektiğini vurguluyorlar.

Gastromilliyetçilerin yükselişi!

Gıda alt milliyetçiliği, Gastro-milliyetçilik içinde, belirli korumacılıkları da harekete geçiren yerel nüanslar vardır.

Avrupa'nın güneyi beyaz peynirini ve fetuccinnesini korumaya çalışıyor.

****Fransa, İspanya ve İtalya gibi büyük çiftlik sahipleri, Çin balını ve Kanada durum buğdayını Kıtanın yemek masalarından uzak tutmak için Avrupa'nın artan korumacılığını ele geçirmeye çalışıyor.

Gastro-milliyetçiler, gıdaların "Fransa'da Üretildi" veya "İtalya Ürünü" ile damgalanmasını zorunlu kılan zorunlu menşe etiketleri konusunun AB politika yapımındaki en zorlu konulardan biri olduğunu bunun bir savaşa yol açacağını biliyorlar.

16 Aralık'ta Fransa, İspanya, İtalya, Portekiz ve Yunanistan, Avrupa Komisyonu'na "gıdaların menşe etiketlemesine ilişkin AB mevzuatını güçlendirmesini ve uyumlu hale getirmesini" isteyen ortak bir bildiri gönderdi. Mevcut AB kurallarının "bu alanda kapsamlı olmadığını vurguladı. Çünkü bunlar “zorunlu değil…

***Avrupalı ​​tüketiciler, yalnızca yerel çiftçileri ve bölgesel kültürü desteklemek için değil, aynı zamanda karbon ayak iziyle mücadele etmek için de yiyeceklerinin nereden geldiğiyle ilgilenmeye başlıyor.

Gıda etiketlemesi “Tarladan Çatala” gıda stratejisinin önemli bir parçası olacaktır.

***Gıda Milliyetçiliğine Doğru mu?

Bazı hükümetler, konoravirüs pandemisi sırasında yerel gıda tedarikini güvence altına almak için harekete geçiyor.

Dünyanın en büyük buğday unu nakliyecilerinden biri olan Kazakistan, bu ürünün ihracatını yasakladı.

Vietnam yeni pirinç ihracat sözleşmelerini geçici olarak askıya aldı.

Sırbistan ayçiçek yağı ve diğer mal akışını durdururken,

Rusya sevkiyat yasaklarına kapıyı açık bırakarak durumu haftalık olarak değerlendirdiğini söyledi. Tamamen açık olmak gerekirse, sadece bir avuç hamle oldu.

***Yine de olup bitenler bir soruyu gündeme getirdi.

***Bu, tedarik zincirlerini ve ticaret akışlarını daha da bozacak bir gıda milliyetçiliği dalgasının başlangıcı mı?

***Tarımı Çerçevelemek – Milliyetçilik, Gıda Güvenliği ve Gıda Egemenliği!

Dünya yabancılaşıyor. Birkaç yıl önce bizi şok edecek olaylar artık bizi şaşırtmıyor… Covid-19 salgını ekonomiyi vurdukça kimsenin beklemediği bir paradigma kayması yaşayabiliriz.

Gıda Güvenliğinin Eleştirisi Parametreleri

Gıda güvenliği kavramı, neo-liberal ekonomik düşünce tarafından renklendirilir. Bir devletin kendi kendini besleyecek kadar gıda üretip üretmediği önemli değil, önemli olan kendini besleyecek kadar ithal edebilmesidir. Bu nedenle Singapur, kendi yiyeceğinin yalnızca %10'unu üretmesine rağmen, sözde gezegendeki en güvenli gıda ülkesidir. Uygun fiyatlı bir gıdaya ve yüksek bir yaşam standardına sahipken, tipik olarak yoğun bir posta, ithalat ve ihracatta yardımcı olur.

Küresel Gıda Güvenliği Endeksi (GFSI), gıda güvenliğini anlamak için temel ölçütleri olarak satın alınabilirlik, bulunabilirlik, kalite ve güvenliği kullanır ve Singapur, özellikle satın alınabilirlik için iyi puanlar alır.

Mevcut Covid-19 krizinin vurguladığı birçok şeyden biri, uzun ve karmaşık uluslararası değer zincirlerine güvenme riskidir. Gıda kuyrukları, panik alışverişleri, ülkelerin kendi tüketimlerine yönelmeye başlaması ve tayınlama çağrıları son haftalarda bu durumu daha da keskinleştiriyor.

Tayınlama, özellikle savaş, kıtlık, bunalım gibi olağanüstü dönemlerde talebi kısmak için uygulanan bir yöntemdir. Tavan fiyat uygulaması ile ortaya çıkan kıtlık tayınlama sorununu ortaya çıkarır. Paylaşım sorunun piyasa mekanizmasının devreden çıkararak idari kararla çözümlenmesidir. Karne uygulaması…

****Gıda egemenliğinden ne anlamalıyız?

Gıda egemenliği, halkların ekolojik olarak sağlam ve sürdürülebilir yöntemlerle üretilen sağlıklı ve kültürel açıdan uygun gıdaya sahip olma ve kendi gıda ve tarım sistemlerini tanımlama hakkıdır. Piyasaların ve şirketlerin taleplerinden ziyade gıda sistemleri ve politikalarının merkezine gıda üreten, dağıtan ve tüketenlerin istek ve ihtiyaçlarını koyar.

***Pandemi ‘kaynak milliyetçiliğini’ tırmandırdı.

Risk danışmanlığı şirketi Verisk Maplecoft’un araştırmasına göre 2020 yılında 34 ülkede doğal kaynakların millileştirilmesinde ciddi bir artış yaşandı. Kuruluş, koronavirüs pandemisinin, emtiaya devlet müdahalesi yönündeki mevcut trendi tırmandırdığını savunuyor.

Küresel ekonomide 1960’larda ve 1970’lerde izlenen millileştirme eğilimi doğal kaynaklar sektörüne geri dönüyor. Son birkaç yıldır gelişmekte olan ülkelerde ideolojik ya da siyasi nedenlerle artan kaynak milliyetçiliği COVID-19’un ekonomi üzerindeki etkisiyle ciddi bir şekilde tırmanıyor.

***Emtia rallisi bu akımı destekliyor..

Emtia fiyatlarında yaşanan ralli de bu akımı besliyor. Bakır fiyatları tüm zamanların en yüksek seviyelerine yakın seyrediyor.

Tarım ürünlerinin fiyatlarında artış yaşanıyor.

Petrol fiyatları salgın öncesi seviyelere geri dönüyor mu? Koronavirüs kısıtlamalarının gevşemesiyle, büyük teşviklerle desteklenen ekonomilerden gelen talebin artacağı beklentisi hammadde fiyatlarını yukarı itiyor. Emtia üreticisi ülkelerde hükümetler, yıllarca devam etmesi beklenen talep artışından avantaj elde etmek istiyor.

Yurtdışında görülen bu dalga bizi nasıl etkiliyor?

Sınırlarımızı kapatsak, inadına üretim yapsak, aç kalma riskimiz olur mu?

Güçlü yönlerimiz, zayıf yönlerimizden çok daha fazladır.

Tehditleri dikkate alıp fırsatları neden değerlendiremiyoruz?

O zaman elimizi vicdanımıza koyalım, aklımızı kullanalım ve soralım;

Biz ne yapıyoruz?

Biz neredeyiz?

YORUM EKLE
YORUMLAR
azap
azap - 1 ay Önce

gıda silahtır.
işte bu kadar basit. milliyetçi olcaksın tabi. çiftçini koruyacaksın yoksa esir olursun, köle olursun, diğer milletlerin kucağında... olursun

Tüketici
Tüketici - 2 ay Önce

Parası olan düdüğü çalar
Dünyada tarım milliyetçiliği!
Gıda Korumacılığı ve Milliyetçilik,
Hammadde, Kaynak, Tarım, Gıda, Tüketici Milliyetçiliği,
Gastromilliyetçilerin yükselişi
Gıda Egemenliği….
Vietnam, Çin, Rusya, Kazakistan, Brezilyalı, Fransa, Polonya, Avusturya, İngiltere, Portekiz, Yunanistan, Bulgaristan, Belçika, İspanya, İtalya, Sırbistan!
Bu ülkeler neden çiftçisini özellikle küçük çiftçisini koruma altına almaya çalışıyor?
Kıtlık
Açlık
Nedeniyle olabilir mi?
Emtia milliyetçiliğini unutmayalım...

Abe Campbell
Abe Campbell - 1 ay Önce

Oncelikle aciklayayimki yanlis anlama olmasin. Turkiye’de yasamiyorum. Turkiye’den ithal etmis oldugum cok urun var ve son zamanlarda TR’de ki gelismeler ithalatci olarak bizleri baska ulkelere yonlendirmeye basladi.
Uretici vatandasin icerisinde oldugu zorlugu gormek bizim gibi kisileride uzmektedir. Asagidaki yorumlar degisik ulkelerde gormus oldugum sistemler dogrultusunda kisisel dusuncemi belirtmek icindir. TR uygulamasi hayal olabilir.
Ref. Ekrem Saylan'nin aciklamasi. Turkiyde degisik cografi bolgeler var ve yuksek kaliteli
urun yetistirilebiliyor. T.C yetkilileriniden birkaci TR disindan ithal ile TR ciftcisini soyma
gayretinde. TMO aracligi ile ciftciden ucuza urun al ve yine ihale acarak ic ithalcilardan yuksek maliyet ile urun al. Bu urunu satarkenzarar yaparak sat. Aradaki fark T.C vatandasinin cebinden ciksin. Anlasilir bir yaklasim degil.
Gordugum kadari ile sorunlar;
1- Tarim ve hayvancilikla gecimini saglayan vatandaslara yeterince destek yok. Uretilen urun TMO tarafindan satin alinirken disardaki ithal fiyatlarina esit veya yaklasik tutulursa vatandasin eline daha fazla kazanc gecer ve bos birakilan arazilerde degerlendirilir.
2- Yeni Zelanda gibi bir ulkede ornegin sut ureticilerinin birligi var. Cok buyuk bir firma “Fonterra” Ureticiler fabrikarari sut, yag vs..,. gibi urunleri kendileri uretip her ulkede acentalari araciligi ile o ulkeye urun satar. Kalitede devamlilik vardir. Marka tanitimi ile piyasasini control eder. Turkiye’de ciftci ‘nin kendi kurdugu kurulus araciligi ile Uretim yapip disariya ve iceriye kendi ortak olduklari firma araciligi ile urun satip ciftci uyesine maximum gelir destegi saglayabilmesi. Saniyorum boyle bir kurulus vardi “Tarim ve Kredi Kooperatifleri” Malesef, ciftciyi soymuslar.
3- Saniyorum, Tarim stratejisini gelistirecek ve toprak yonetimini ciftci ile el ele verip bilgilendirme ve Egitim yolu ile bolgelere gore ekilecek urun miktarini belirlemek, ulkenin doviz kazancinin disariya akmasini engelleyecek sekilde Uretim stratejisi gelistirmek. Her koyde veya ilcede Ciftci birligi kurulmasi gerekir. Baslarinada ciftcilerden secim ile gelen biri bulundurur. Ziraat muhendisleri ile ic ice calsmalari gerekir. Traktor, sulama, gubre vs istendiginde bu ciftci birliginden temin edilebilmesi gerekiyor.
Yukardakine eklenecek cok konular olabilir fakat bastaki kisilerin isten anlamalari ve ciftcilerin icinden gelmesi gerekir. Yozlasmis soyguncu olursada kim olursa ve hangi makamda olursa olsun sorgulanip cezalandirilmalidir.